Τα Φυσικά και τα Αφύσικα.

Αν εξαιρέσουμε τους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Κρατικής Ραδιοφωνίας, δεν υπάρχει κανένας άλλος ραδιοφωνικός σταθμός στη χώρα που να μην είχε οικονομικές διαφορές και προβλήματα αναφορικά με τα πνευματικά δικαιώματα των τραγουδιών που μετέδιδε.

Ιδιωτικοί σταθμοί, Δημοτικοί σταθμοί, ακόμη και εκκλησιαστικοί σταθμοί, κάποια στιγμή είχαν προστριβές με τις εταιρείες που διαχειρίζονται τα πάσης φύσεως δικαιώματα των τραγουδιών.

Καταρχήν να διευκρινίσουμε κάτι που είναι θολό για πολλούς. Δικαιώματα. Για ποια δικαιώματα αναφερόμαστε. Προφανώς για εκείνα που εκπροσωπούνται επισήμως από κάποιον φορέα πνευματικών δικαιωμάτων.

Οπότε αμέσως δημιουργείται το εύλογο ερώτημα : Δηλαδή υπάρχουν και τραγούδια που ΔΕΝ εκπροσωπούνται από τους γνωστούς φορείς? ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΥΠΆΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΛΊΓΑ. Είναι όμως κατά κύριο λόγο ΑΓΝΩΣΤΑ στο ευρύ κοινό. Οπότε οι σταθμοί πάντα θα προτιμούν να μεταδίδουν γνωστά τραγούδια που να αρέσουν στους ακροατές και κυρίως να είναι γνωστά.

Και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό έχουν υπάρξει περιπτώσεις σταθμών που μεταδίδουν τραγούδια που δεν ανήκουν στις εταιρίες με τα πνευματικά δικαιώματα. Εταιρίες? Ναι βασικά εταιρίες είναι, άσχετα εάν εκπροσωπούν δημιουργούς τραγουδιών. Και εκπροσωπούν μόνο τους δημιουργούς των τραγουδιών. (που έχουν προφανώς κάθε δικαίωμα να ζητούν χρήματα όταν μεταδίδονται τα τραγούδια τους) Σωστό? Περίπου!

Όταν ένας ραδιοφωνικός σταθμός, μεταδίδει τραγούδια, τα εκμεταλλεύεται. Οπότε πάμε λίγο να δούμε τι σημαινει εκμεταλλεύομαι ως ραδιοφωνικός σταθμός αλλα και γενικότερα. Διότι ως ιδιώτης στο σπίτι μου πχ. όταν βάζω μουσική στο σαλόνι του σπιτιού μου δυνατά, δεν υπάρχει καμία εκμετάλλευση των τραγουδιών πέραν της χαράς που μου δίνει η ακρόαση τους.

Βέβαια ΕΑΝ μπορούσα να «πουλήσω» τα τραγούδια…(φανταστικό σενάριο), επειδή τα βάζω τόσο δυνατά ώστε να ακούει και ο…γείτονας μου και αν μπορούσα να τον πείσω να μου δίνει ΧΡΗΜΑΤΑ για αυτό, τότε τι θα συνέβαινε?

Θα υπήρχε ξεκαθαρα εμπορική ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ! Διότι προφανως θα υπήρχε κέρδος εκ μερους μου, που κάπως του «πουλάω» την ακρόαση των τραγουδιών. Βέβαια, νομικά, και σε αυτή τη περίπτωση, θα έπρεπε να υπάρχει τιμολόγιο για να στοιχειοθετηθεί εμπορική συναλλαγή. ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ.

Το διευκρινίζουμε, ότι ναι, υπάρχει εμπορική συναλλαγή αλλα αποδεικνύεται ΜΟΝΟ αν υπάρχουν τιμολόγια με αναγραφόμενα ποσά ώστε να φαίνεται ξεκάθαρα η εμπορική εκμετάλλευση των τραγουδιών. Έαν ΔΕΝ υπάρχουν τιμολόγια, ακόμη και χρήματα «μαύρα» να έλαβα από τον γείτονα μου, εάν δεν αποδειχθεί κάπως η συναλλαγή, και η παραλαβή χρημάτων από μέρους μου, είναι σαν να μην υπήρξε ποτέ. Προσέξτε τώρα.

Συμπερασματικά, όταν υπάρχει ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ κερδοφορία – με τιμολόγια – ΠΡΕΠΕΙ ο δημιουργός του τραγουδιού να εισπράττει χρήματα από τα τραγούδια που είναι δημιούργημά του και εσύ, ως σταθμός αφού κερδοφορείς οφείλεις να πληρώνεις το ποσοστό που αναλογεί στον δημιουργό. Είναι δίκαιο, τίμιο και ξεκάθαρο.

Δεν θα αναφερθώ, σε αυτό το άρθρο, στο πως θα έπρεπε και πιο πρέπει να είναι, το ακριβές αντίτιμο που πρέπει να λάβει ο δημιουργός για το τραγούδι του που εσύ μεταδίδεις ως σταθμός. Και όχι μόνο ο δημιουργός όπως θα διαπιστώσεις παρακάτω.

Σε πρώτη φάση να συμφωνήσουμε στο εξής απλό. (Και ΔΕΝ είναι απλό) Αφού μεταδίδεις τραγούδια που έχουν πνευματικά δικαιώματα τα οποία εκπροσωπούνται από εταιρείες δικαιωμάτων, και έχεις ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ έσοδα (με τιμολόγια) ως σταθμός από διαφημίσεις, άρα έχεις κέρδος από την διαδικασία, άρα οφείλεις να πληρώσεις ότι αναλογεί στους δημιουργούς των τραγουδιών.

Και ακολουθούν τα πρώτα ερωτήματα.

Και εάν ΔΕΝ έχεις κέρδος ως ραδιοφωνικός σταθμός?

Και εάν 1 ολόκληρο χρόνο ΔΕΝ έκοψες ούτε 1 τιμολόγιο?

Και εάν πχ τα τιμολόγια που έκοψες σε πελάτες που διαφημίστηκαν στον σταθμό σου για όλο το χρόνο ήταν συνολικά 5000 ευρώ αλλά τα λειτουργικά έξοδα του σταθμού σου όλο το χρόνο ρευμα κτλ έχουν ξεπεράσει κατά πολύ αυτό το ποσό?

Και εάν αποδεδειγμένα έχεις «μπει μέσα» ως σταθμός, είτε γιατι δεν βρήκες πελάτες να διαφημιστούν, είτε διότι δεν βρήκες αρκετούς, είτε επειδή στην διαχείριση των εξόδων είσαι σκράπας? Τότε τι γίνεται? Θα πρέπει να πληρώσεις ως σταθμός για τα δικαιώματα των τραγουδιών που μετέδωσες εάν ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕΣ ΚΑΝΕΝΑ ΚΕΡΔΟΣ ως επιχείρηση?

Διότι ένας ραδιοφωνικός σταθμός ΕΜΠΟΡΙΚΌΣ είναι επιχείρηση. Σου θυμίζω ότι ακόμη και η σκληρή…Εφορία εάν διαπιστώσει ότι δεν είχες έσοδα για εκείνη τη χρονιά…θα σε λυπηθεί. Κατι που ΔΕΝ θα κάνουν όμως οι εταιρείες δικαιωμάτων των τραγουδιών.

Και εδω έρχεται το επόμενο ερώτημα. Εταιρίες? Γιατί εταιρίες και όχι μια εταιρία που να διεκδικεί χρήματα για τα δικαιώματα των δημιουργών??? Υπαρχουν και άλλες? Φυσικά. Αλλά είναι εκείνες που δεν διεκδικούν τα πνευματικά δικαιώματα του δημιουργού του τραγουδιού.

Βλέπεις ο δημιουργός είχε και συγγενείς. Οπότε να και οι εταιρίες για τα συγγενικά δικαιώματα κτλ. Δηλαδή ο σταθμός θα πρέπει να πληρώσει και τον αδελφοξάδελφο του δημιουργού του τραγουδιού που μετέδωσες? Φυσικά. Και έπεται συνέχεια.

Και ξαναπέφτουν και εδώ οι ίδιες ερωτήσεις…μα δεν είχα κέρδος ως σταθμός, «μπήκα μέσα» ως επιχείρηση αυτή τη χρονιά, θα πρέπει να πληρώσω και άλλα δικαιώματα, για τα συγγενικά, από χρήματα ΠΟΥ δεν έχω κερδίσει ως σταθμός? Φυσικά.

Όλα αυτά τα αφύσικα για τους σταθμούς είναι φυσικά για τις εταιρείες δικαιωμάτων.

Οπότε να επανατοποθετηθούμε. ΝΑΙ, ΒΕΒΑΙΩΣ όταν ένας ραδιοφωνικός σταθμός έχει αποδεδειγμένα κερδοφορήσει πρέπει να πληρώσει για πνευματικά δικαιώματα. Όμως ΜΟΝΟ εάν όντως είχε κέρδος.

Και κέρδος σημαίνει έσοδα. Και τι σημαίνει έσοδα? Ότι τα χρήματα που επέφεραν οι διαφημίσεις του σταθμού, αφού ο σταθμός πλήρωσε τα λειτουργικά του, άφησαν και κέρδος. Και από αυτό το κέρδος θα πρέπει να πληρωθούν οι εταιρείες δικαιωμάτων.

Όπως εγώ στο σαλόνι μου που «μεταδίδω μουσική στους γείτονες» καίω άφθονο ρεύμα έτσι και αλλιώς για να έχω τον ενισχυτή στη διαπασών, αλλα εάν δεν μου δώσει ο γείτονας χρήματα, που του προσφέρω μουσική, θα συνεχίσω να πληρώνω ρεύμα μεν αλλα δεν θα έχω κέρδος δε. Έτσι συμβαίνει και με τους σταθμούς είτε μας αρέσει είτε όχι.

Σε κάθε άλλη περίπτωση αναφερόμαστε σε έναν σταθμό που, αν και ΔΕΝ είχε κέρδος, παρόλα αυτά, όλο το χρόνο μετέδιδε τραγούδια τα οποία τα έκανε και ΓΝΩΣΤΑ στο ευρύ κοινό. Επίσης έκανε γνωστούς τους δημιουργούς τους, δίχως φυσικά ο ίδιος ο σταθμός να έχει κάποια απολαβή, (είπαμε, στην περίπτωση που ο σταθμός για το συγκεκριμένο έτος ΔΕΝ είχε κέρδος). Οπότε ΦΥΣΙΚΑ το λες και λειτούργημα από πολιτιστικής άποψης.

Μπορεί να έχουν περάσει μερικές δεκαετίες από τότε που ερασιτέχνες και ραδιοπειρατές του ραδιοφώνου βρισκόντουσαν στο στόχαστρο επειδή οι «προβληματικές» ιδιοκατασκευές τους δημιουργούσαν, μεταξύ άλλων, παρεμβολές λόγω αρμονικών και η υπερδιαμόρφωση ήταν επίσης στο τακτικό μενού, αλλά όλοι γνώριζαν ότι δεν ήταν βασικά αυτός ο (μοναδικός) λόγος της καταδίωξης τους στη πράξη.

Επι της ουσίας το ραδιογωνιόμετρο καταδίωκε τους εραστές του ραδιοφώνου (και) για άλλους λόγους τότε.(και σήμερα)

Όμως εάν υπάρχει έστω και μια πιθανότητα να αποδεχτούμε ένα «ελαφρυντικό» σε ένα χομπίστα ότι η ιδιοκατασκευή του τότε δεν πληρούσε προδιαγραφές, εξέπεμπε αρμονικές και «έπασχε» και από υπερδιαμόρφωση, το να υπάρχουν ακόμη σήμερα «επαγγελματικοί» αδειοδοτημένοι ραδιοφωνικοί σταθμοί που να εκπέμπουν με αρμονικές και να παίζουν με υπερδιαμόρφωση είναι επιεικώς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ.

Είναι εντελώς αδικαιολόγητος οποιοσδήποτε ιδιοκτήτης αδειοδοτημένου ραδιοφωνικού σταθμού να χρησιμοποιεί πομπό που, είτε είναι ακατάλληλος, είτε στερείται φίλτρου αποκοπής αρμονικών με μπουκάλα κτλ. Το να παίζει δε με υπερδιαμόρφωση ενώ έχει ξοδέψει και ένα σκασμό χρήματα για έναν πανάκριβο επεξεργαστή ήχου αγγίζει και τα όρια της γελοιότητας.

Σπάνιο φαινόμενο? ‘Όχι βέβαια. Το, «ελα μωρέ, καλά παίζει το μηχάνημα», η το «άσε και οι άλλοι το ίδιο χύμα παίζουν», υπάρχει ακόμα ως νοοτροπία, δυστυχώς. Όσον αφορά το θέμα υπερδιαμόρφωση, εκει οποιοδήποτε modulation meter θα αυτοκτονούσε αν μπορούσε να μιλήσει για το τι καταγράφει σε ολη τη χώρα από αδειοδοτημένους ραδιοφωνικούς σταθμούς παρακαλώ.

Η πρόσφατη προκήρυξη της ΕΕΤΤ για νέας τεχνολογίας κινητές σύγχρονες μονάδες είναι ένα καμπανάκι. Και όχι ΔΕΝ αφορά μόνο ραδιοπειρατές, που, εδώ που τα λέμε συχνά «παίζουν» πιο σωστά από εμπορικούς αδειοδοτημένους σταθμούς.

Κάτι ο ΦΌΒΟΣ ΚΑΤΙ Η ΣΥΝΕΊΔΗΣΗ ΚΑΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΌΣ ΣΤΟ ΊΔΙΟ ΤΟ ΜΕΣΟ, κάνουν ορισμένους ραδιοπειρατές να παίζουν προσεγμένα, με άρτιους πομπούς νεας τεχνολογίας, είτε αγορασμένους, είτε ακόμη και με δικές τους προσεγμένες κατασκευές, δίχως αρμονικές και δίχως υπερδιαμόρφωση.

Φυσικά αυτό δεν ισχύει για όλους τους ραδιοερασιτέχνες αλλά θα έπρεπε να ισχύει για όλους ανεξαιρέτως τους εμπορικούς ραδιοσταθμούς.

Έχουν (ληγμένη) άδεια και οφείλουν να εκπέμπουν με προδιαγραφές.
Έαν δεν «ιδρώνει» το αυτί ενός ιδιοκτήτη αδειοδοτημένου σταθμού, για το ότι ο πομπός που χρησιμοποιεί «ξερνοβολάει» αρμονικές και παίζει με 150 khz διαμόρφωση, τότε καλό θα ήταν να προβληματιστεί για μια επικείμενη αναβάθμιση στο πως θα γίνονται πια έλεγχοι από εδώ και στο εξής.

Ο λόγος? Ο αγαπημενος μας ΕΕΤΤ, η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων έχει προκηρύξει Ηλεκτρονικό Ανοικτό Διεθνή Διαγωνισμό για την ανάθεση της Σύμβασης Προμήθειας Αγαθών με τίτλο: «Προμήθεια Μεταφερόμενων Συστημάτων Ραδιογωνιομέτρησης σε συνδυασμό με Δέκτες Εποπτείας Φάσματος Ραδιοσυχνοτήτων».

Μεταξύ άλλων το πακέτο αφορά προμήθεια φορητού εξοπλισμού μέτρησης, καταγραφής και απεικόνισης του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος και εντοπισμού θέσης εκπομπής σήματος με ραδιογωνιομέτρηση, φυσικά, αλλά πια μαζικά και στοχευμένα σε όλη τη χώρα.

Πάντα ο «μπαπούλας» ήταν το ραδιογωνιόμετρο για τους ερασιτέχνες αλλά καιρός πια να είναι και για όσους ιδιοκτήτες ραδιοσταθμών δεν εκτιμούν την άδεια που έχουν και δεν σέβονται το Μέσο και φυσικά κυρίως τους υπόλοιπους ραδιοσταθμούς που παίζουν «σωστά».

Φαίνεται ως ερώτηση ελαφρώς παράξενη για πολλούς ιδιοκτήτες ραδιοφωνικών σταθμών στη χώρα μας. Εντάξει ο κορονοϊός έχει φέρει τα πάνω κάτω (και) στην ραδιοφωνική αγορά, το ξέρουμε όλοι αυτό. Ελπίζω.

Επίσης, εσεις που διαβάζετε τα άρθρα μας (και σας ευχαριστούμε πολύ) γνωρίζετε ότι το μέλλον για τους παραγωγούς και όχι μόνο είναι το home broadcasting, για την ακρίβεια το broadcasting from home.

Όμως κάπου εδώ τα πράγματα σοβαρεύουν πια όπως φαίνεται. Έχουμε φύγει από το σενάριο «μήπως θα μπορούσαν οι παραγωγοί να κανουν τις εκπομπές από το σπίτι τους» και έχουμε φτάσει στο «κάνε την εκπομπή σου από το σπίτι σου».

Διότι και δεν γίνεται αλλιώς, και δεν μπορούν ΞΑΦΝΙΚΑ ΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΉΣΟΥΝ ΤΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΜΕ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ, ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ λογω πανδημίας και του «μένουμε σπίτι».

Ναι, μένουμε σπίτι, ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΕΡΓΑΖΌΜΑΣΤΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΔΙΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ. Και μένουμε και ασφαλείς.

Στην ερώτηση : Βάζετε τους παραγωγούς σας να κάνουν εκπομπή από το στούντιο του σταθμού?

41,7% σε πρόσφατη έρευνα, φέρεται να έδωσε ως απάντηση το όχι πλέον. Και αυτό στην μεγαλύτερη ραδιοφωνική αγορά του κόσμου των Η.Π.Α. Εντάξει σε απόλυτα νούμερα η Κίνα έχει τους περισσότερους ραδιοφωνικούς σταθμούς σε λειτουργία, αλλα εάν γίνεται λόγος για την χώρα με τους περισσότερους εμπορικούς σταθμούς οι Η.Π.Α. προηγούνται μακράν.

Επι της ουσίας είτε λόγω συνθηκών που προέκυψαν με την πανδημία και το μένουμε σπίτι, είτε διότι η τεχνολογία το επιτρέπει πια, ένα σημαντικό ποσοστό των εμπορικών σταθμών, εδώ και καιρό προσανατολίζεται στο broadcasting from home για τους μόνιμους συνεργάτες του. Και αναφερόμαστε στο 41,7% των εμπορικών σταθμών στις Η.Π.Α.

Στη πράξη οι σταθμοί έκαναν μια – όχι μεγάλη – επένδυση για κάθε έναν παραγωγό του σταθμού ξεχωριστά, προμηθεύοντάς τον με ένα βασικό εξοπλισμό για να μπορεί να κάνει εκπομπή από το σπίτι του. Αυτό αφορά όλους τους μόνιμους υπαλλήλους, ραδιοφωνικούς παραγωγούς, συνεργάτες των σταθμών αυτών. Επι της ουσίας το κόστος για κάθε παραγωγό είναι της τάξης των 500 με 1500 δολαρίων περίπου. Όμως τώρα ΚΑΙ οι παραγωγοί έχουν αρχίσει και διαπιστώνουν τα θετικά της νέας κατάστασης.

Ξυπνάς λίγο πριν την εκπομπή, γλιτώνεις χρόνο από άσκοπες μετακινήσεις από και προς το σταθμό, γλυτώνεις έξοδα μετακίνησης, δεν έχεις τον πονοκέφαλο της μετακίνησης, έχεις περισσότερο χρόνο για σένα, νιώθεις άνετα στο σπίτι σου, δεν χρειάζεται να…ντυθείς κάπως για να «πας» στη δουλειά σου, φτιάχνεις μόνος σου το καφεδάκι σου κτλ και το κυριότερο, γλιτώνεις χρήματα από τον μισθό σου.

Και οι σταθμοί όμως φαίνεται πως έχουν ανάλογα κέρδη-οφέλη. Τέλος οι αυξημένες ασφαλιστικές εισφορές – θέμα τζιζ για την Ελλαδα πχ – μειωμένα τα έξοδα στο σταθμό, (ρεύμα, τηλέφωνα, λειτουργικά κτλ ) λιγότερα αναγκαία αναλώσιμα, και μια λίστα ακόμη από διάφορα άλλα.

Όλα αυτά τελικώς για τους σταθμούς, κάνουν το κόστος λειτουργίας μικρότερο, με αποτέλεσμα, μέσα σε λίγες εβδομάδες και όχι μήνες, να γίνεται απόσβεση του κόστους επένδυσης εξοπλισμού, για το broadcasting from home.

Οχι, δεν γνωρίζουμε – κανείς δεν γνωρίζει με σιγουριά – πόσο χρόνο θα κρατήσει ακόμη ο κορονοϊός ως πανδημία. Κυρίως όμως δεν ξέρουμε πόσο χρονικό διάστημα ακόμη θα αλλάζει τον ρου των επιχειρήσεων παγκοσμίως.

Και φυσικά, αυτό που ενδιαφέρει τον κλάδο μας, ΚΑΝΕΙΣ δεν ξέρει για πόσο ακόμη ο κορονοϊός θα συνεχίζει να επηρεάζει το ραδιόφωνο. Και δεν έχει επηρεάσει απλώς το ραδιόφωνο, έχει ΑΛΛΆΞΕΙ το ραδιόφωνο ως προς την λειτουργία του. Καλό θα είναι να το χωνέψουμε αυτό και στην χώρα μας, όσο είναι ακόμη νωρίς.

Εάν λοιπόν έχεις ραδιόφωνο, προτείνουμε να ξεκινήσεις να υιοθετείς την λογική του «έχω τους μόνιμους εργαζόμενους μου ραδιοφωνικούς παραγωγούς να εργάζονται κανονικά από το σπίτι τους» και τους εξασφαλίζω απλώς τον απαραίτητο εξοπλισμό. Εσύ ακόμα βάζεις τους παραγωγούς να κανουν εκπομπή από το στούντιο του σταθμού σου?

Προς μεγάλη μας έκπληξη, ευχάριστη ομολογουμένως, το προηγούμενο άρθρο μας που αναφέρεται στην χρησιμότητα που θα είχε η επαναφορά ραδιοφωνικών αδειών περιορισμένης ισχύος και τοπικού χαρακτήρα έτυχε θερμής υποδοχής. Ανέλπιστα, διαπιστώσαμε ότι το ενδιαφέρον σας είναι σαφώς υπαρκτό και η μερίδα των ενδιαφερομένων δεν είναι καθόλου αμελητέα.

Η αναφορά στην χρησιμότητα ερασιτεχνικών αδειών στα fm με πομπό περιορισμένης ισχύος μέχρι 40 watt, δημιούργησε μια σειρά από απορίες που αναζητούν εξηγήσεις. Κριτές και επικριτές του άρθρου, δικαίως εγείρουν μια σειρά από ερωτήματα τεχνικά και μη για το περιβάλλον που αφορά αυτές τις άδειες.

Εκ πρώτης να ενημερώσουμε όσους αναγνώστες μας δεν το γνωρίζουν, ότι αυτου του είδους οι άδειες χαμηλής ισχύος, υπήρξαν και είχαν δοθεί σε ορισμένους ιδιώτες στο παρελθόν. Στο ξεκίνημα της ελεύθερης ραδιοφωνίας στη χώρα μας στα τελη της δεκαετίας του 80 είχαν δοθεί ερασιτεχνικές άδειες ισχύος ως 40 watt.

Δεν έχει νόημα να αναλύσουμε το κατά πόσο ο τότε Νόμος που προέβλεπε τέτοιες άδειες ήταν αρκετά σαφής, διευκρινιστικός και κατά πόσο θα καλύπτει την πραγματικότητα του σήμερα. Το μόνο σίγουρο είναι πως όσοι ιδιώτες απέκτησαν τέτοιες άδειες τις…απώλεσαν συντόμως.

Και μετά από μερικά χρόνια ο περίφημος Νόμος Ρουσσόπουλου τις ακύρωσε εντελώς, καθώς δεν τις ανέφερε καν, που σημαίνει πως δεν υπήρξε νέο πλαίσιο νόμιμης χρήσης τους, αρα δεν βρίσκονται και σε ισχύ. Οσοι επιχείρησαν να τις χρησιμοποιήσουν κατέληξαν στα δικαστήρια. Για το τότε, αυτά, είναι λίγο πολύ γνωστά. Σήμερα τι γίνεται και ο επόμενος Νόμος ενοψη αδειοδοτήσεων τι θα περιλαμβάνει?

Είναι σοφό να νομοθετείς με βάση τις ανάγκες του ΤΩΡΑ σε ένα σοβαρό Κράτος. Αυτό σημαίνει πως ποτε δεν είναι αργά να διορθώσεις νομικά στραβοπατήματα και να αξιολογήσεις την τωρινή πραγματικότητα ως σύγχρονο Κράτος – Μέλος της Ε.Ε.

Σχετικά με κάποιες βασικές προϋποθέσεις που αφορούν τις ερασιτεχνικές άδειες, συνοπτικά και ύστερα από μια σειρά ερωτήσεων από ενδιαφερομένους μπορούμε να αναφέρουμε τα εξής:
Οι άδειες αυτές αφορούν ραδιοφωνικούς σταθμούς που ΔΕΝ έχουν στόχο το κέρδος. Δεν πρόκειται για ραδιοφωνικές άδειες εμπορικού χαρακτήρα.

Είναι άδειες που ΔΕΝ επιτρέπουν στον / στους ιδιοκτήτες τους να μεταδίδουν τιμολογημένες διαφημίσεις. Αρα ΔΕΝ μπορούν να έχουν έσοδα από διαφήμιση.

Έσοδα μπορούν να έχουν μόνο από δωρεές ιδιωτών, αυτοχρηματοδότηση κτλ

Η επιτρεπόμενη ισχύς των πομπών για αυτές τις άδειες είναι μέχρι 40 watt στην έξοδο του πομπού, και όχι πάνω από 100 watt εκπεμπόμενα από την κεραία * ( σε ορισμένες χώρες είναι μέχρι 50 watt επιτρεπόμενη ισχύς στην έξοδο του πομπού)

Δεν παραχωρούνται σε όλες τις περιπτώσεις άδειες ισχύος 40 watt καθ ότι υπάρχουν διαφορετικές περιπτώσεις αδειών, πχ ένα εμπορικό κέντρο που θέλει να μεταδίδει μόνο εντός του κτιρίου του δεν χρειάζεται ισχύ μεγαλύτερη του 1 watt, και η εμβέλεια του πομπού πρέπει να περιορίζεται εντός του κτιρίου όπως στις Η.Π.Α.

Οι άδειες αυτές ΔΕΝ αφορούν και ΔΕΝ παραχωρούνται μονο σε ενδιαφερόμενους ερασιτέχνες. Πανεπιστήμια, Κολλέγια, Νοσοκομεία, Σχολεία, Σωματεία, Ερασιτέχνες, Σύλλογοι, Ειδικές κοινωνικές ομάδες, Εμπορικά κέντρα κτλ μπορούν να λάβουν άδειες χαμηλής ισχύος, ειδικής χρήσης και ορισμένου χρόνου, συνήθως 6μηνες μέχρι να ανανεωθούν.

Δεν επιτρέπεται τοποθέτηση κεραίας σε βουνό παρα μόνο στο κτίριο που στεγάζεται ο σταθμός. Σε ειδικές περιπτώσεις που το κτίριο / σημείο βρίσκεται σε υψόμετρο άνω των 100 μέτρων η άδεια που παραχωρείται αφορά ισχύ μειωμένη.

Ο πυλώνας της κεραίας στην ταράτσα του κτιρίου δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 9 μέτρα σε ύψος
Η κεραία ΔΕΝ μπορεί να έχει απολαβή τόσο υψηλή ώστε η εκπεμπόμενη ισχύς να ξεπερνά τα 100 watt

Οι ερασιτεχνικές άδειες ΔΕΝ δίνονται εφόρου ζωής και είναι ανανεώσιμες ανα 6 η 12 μήνες, εφόσον το επιθυμεί ο ιδιοκτήτης.

Ένας ιδιοκτήτης ΔΕΝ μπορεί να διαθέτει περισσότερες από 1 άδειες σε ολόκληρη την χώρα.
Οι άδειες ΔΕΝ δίνονται δωρεάν και έχουν ισχύ για ένα 6μηνο η 12μηνο. Το μίσθωμα χρήσης συχνότητας είναι πχ 1500ευρώ για 6 μήνες η 3000 ευρώ για έναν χρόνο.

Η άδεια μπορεί να ακυρωθεί άμεσα κατά την διάρκεια λειτουργίας του σταθμού εφόσον ο ιδιοκτήτης συλληφθεί να εκπέμπει με μεγαλύτερη ισχύ, η υπερδιαμορφώνει, η χρησιμοποιεί άλλο πομπό μη εγκεκριμένο, η κάνει παρεμβολές, η βρίζει μέσω μικροφώνου κτλ

Η άδεια υπόκειται στο ΕΣΡ όσον αφορά το τι μεταδίδεται δια μικροφώνου, και τεχνικώς στον ΕΕΤΤ που είναι υπεύθυνος για την προβλεπόμενη παρα το Νόμο τεχνική λειτουργία του σταθμού με συγκεκριμένες προδιαγραφές.

Το μίσθωμα ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΆ ΔΙΚΑΙΏΜΑΤΑ για τα τραγούδια που μεταδίδονται από τον σταθμό. Σε αυτό το σημείο πρέπει να γίνει ΚΑΤΑΝΟΗΤΟ ΣΤΙΣ ΕΤΑΙΡΊΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΏΝ ΔΙΚΑΙΩΜΆΤΩΝ ότι ΔΕΝ πρόκειται για έναν εμπορικό σταθμό,

ΔΕΝ υπάρχει κερδοφορία, ΔΕΝ υπάρχει μεγάλη εμβέλεια λόγω μικρής ισχύος και ως εκ τούτου το ποσό που μπορούν συνολικά (όλες οι εταιρείες δικαιωμάτων μαζί ) να εισπράξουν από το μίσθωμα του σταθμού ΔΕΝ μπορεί να ξεπερνά το 10%. Άρα για 6μηνη άδεια 150 ευρώ. Να ληφθεί επίσης υπόψη ότι οι περισσότερες από αυτές τις άδειες έχουν χαρακτήρα εκπαιδευτικό και πολιτιστικό.

Σε περιοχές άγονες, ακριτικές κτλ (Παραμεθόριος περιοχή, ακριτικά νησια κτλ) η τιμή του μισθώματος πρέπει να είναι πολύ χαμηλότερη λόγω ειδικού καθεστώτος των περιοχών αυτών.
Ο πομπός πρέπει να έχει διεθνείς προδιαγραφές FCC. Όμως και οι ιδιοκατασκευές ιδιωτών επιτρέπονται αρκεί να πληρούν τις απαραίτητες προδιαγραφές. ( για αρμονικές, spurius, ποσοστό διαμόρφωσης κτλ )

Όπως είχαμε αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο στην Κίνα για παράδειγμα, πομποί ισχύος 6-7 watt στα FM χρησιμοποιούνται κατά χιλιάδες για να καλύψουν τις τοπικές ανάγκες σε χωριά και μικρές πόλεις για ιδιώτες και μη, ενω στις Η.Π.Α, εξακολουθούν να παρέχονται ραδιοφωνικές άδειες χαμηλής ισχύος, για άνω των 100 mw, 1 watt, 10 watt, 50 watt, 100 watt κτλ για LPB( Low Power Broadcast) ραδιοφωνα σε FM και ΑΜ ανάλογα με το νομικό πλαίσιο που διέπει την κάθε Πολιτεία.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι όποιος διαθέτει μια τέτοια άδεια ΔΕΝ μπορει να εκπέμπει με ότι ισχύ κάνει κέφι. Όμως ΤΟ ΝΑ ΔΙΑΘΈΤΕΙΣ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΑΔΕΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΦΤΙΑΞΕΙ ΤΟ ΚΕΦΙ, αν είσαι μεταξύ άλλων ένας ερασιτέχνης που σέβεται τον Νόμο και απαιτεί να τον σέβονται.
Ευχόμαστε να τροποποιηθεί η επερχόμενη Νομοθεσία και να επανατοποθετηθεί η δυνατότητα παραχώρησης τέτοιων αδειών.

Το Κράτος οφείλει να κοιτάει μπροστά. Εκτός από χιλιάδες εραστές του ραδιοφώνου, υπάρχουν και Πανεπιστήμια, Κολλέγια, Δήμοι, Κοινότητες, Νοσοκομεία, Σχολεία, Σωματεία, Σύλλογοι, Ειδικές κοινωνικές ομάδες, Εκκλησίες κτλ που ΠΡΕΠΕΙ να τους δοθεί η δυνατότητα, απόκτησης μιας ραδιοφωνικής άδειας τοπικής ισχύος. Πρόκειται για πολιτισμό, και τον έχουμε ανάγκη.

H επένδυση για έναν τέτοιο τοπικό σταθμό είναι μικρή και δεν ξεπερνά τα 12 με 15.000 ευρώ. Με κεραία πάνω από το σημείο του κτιρίου που θα στεγάζεται ο σταθμός και φυσικά όχι σε βουνό, με πομπό ισχύος μέχρι 40 watt, και με ένα μικρό λειτουργικό στούντιο.

Δεν χρειάζεται τίποτα παραπάνω ένας τέτοιος τοπικός σταθμός χαμηλής ισχύος. Αν θέλει ο Δήμος μπορεί να απασχολεί 2-3 τεχνικούς και οι υπόλοιποι «συνεργάτες» στο σταθμό, θα είναι Δημότες και εθελοντές από το Δήμο που θα βοηθούν κάνοντας εκπομπές κτλ. Έτσι λειτουργούν και στο εξωτερικό αυτου του τύπου οι σταθμοί, έτσι μπορούν να λειτουργήσουν και στην Ελλάδα. Αυτό ισχύει και για τους εκκλησιαστικούς σταθμούς.

Όμως τοπικές άδειες τύπου χαμηλής ισχύος μέχρι 40 watt δεν πρέπει να δοθούν μόνο σε Δήμους και Εκκλησίες. Κατά κύριο λόγο πρέπει να αποκτήσουν τέτοιες άδειες όσοι ιδιώτες επιθυμούν να αποκτήσουν έναν ερασιτεχνικό σταθμό που να εκπέμπει νόμιμα, με χαρτιά και πάντα τοπικά.

Μεταξύ αυτών, υπάρχουν και πολλοί ιδιώτες που καποτε υπήρξαν και πειρατές/ερασιτέχνες και έκαναν το λάθος να αποκτήσουν εμπορικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς σε όλη τη χώρα, νομίζοντας ότι μπορούν να διαχειριστούν έναν εμπορικό σταθμό με υπαλλήλους κτλ και να τον διατηρούν στον αέρα. Έσφαλαν. Πολλοί τα παράτησαν, αφήνοντας χρέη.

Ένας εμπορικός σταθμός και ως επενδυση και με τα κόστη λειτουργίας του, δεν έχουν ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ με τα κόστη λειτουργίας ενός τοπικού σταθμού ισχύος μέχρι 40 watt. Ένα stereo exciter με audio processor ισχύος 40 watt, ένα κεραιοσύστημα με τα καλωδια κτλ δεν ξεπερνούν τα 5000 ευρώ. Ένα μικρό λειτουργικό στούντιο κτλ 6-7 χιλιάδες ευρώ. Και αυτό είναι όλο.

Υπάρχουν πολλοί ιδιώτες σε όλη τη χώρα που ευχαρίστως θα έκαναν αυτην την επένδυση.

Η αδυναμία τους στα FM βλέπεις, και η αγάπη τους για το ραδιόφωνο.

Όσον αφορά το κόστος μιας τέτοιας ερασιτεχνικής άδειας? 3000 ευρώ για μια άδεια ενός έτους με άμεση δυνατότητα ανανέωσης εφόσον ζητηθεί από τον ιδιοκτήτη της. Η άδεια θα εκδίδεται απευθείας από τους κατά τόπους Δήμους σε συνεννόηση με το ΕΣΡ φυσικά και αφού εγκριθούν ο πομπός και το κεραιοσύστημα από τον ΕΕΤΤ πρώτα.

Εκτός από τους ερασιτέχνες όμως θα πρέπει ανάλογες τοπικές άδειες να παρέχονται σε πάσης φύσεως εκπαιδευτικά Ιδρύματα, Σωματεία, Συλλόγους, ειδικές κοινωνικές ομάδες, Νοσοκομεία, Ιδρύματα κτλ. Τα χρήματα που θα συγκεντρώνονται ετησίως από όλες αυτές τις εκατοντάδες άδειες σε όλη τη χώρα θα χρησιμοποιούνται για το αρμόδιο τμήμα του κλιμακίου του ΕΕΤΤ που θα φροντίζει για την ομαλή λειτουργία ( σεβασμός στην αναγράφουσα ισχύ, αρτιότητα πομπών κτλ) για όλους αυτούς τους σταθμούς.

ΕΤΣΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ.

Περιττεύει να πούμε ότι ο ΕΕΤΤ θα έχει το δικαίωμα ανα πάσα ώρα και στιγμή ημέρα και νύχτα να μπορεί – εφόσον θελήσει – να ελέγξει έναν τέτοιο σταθμό εάν όντως εκπέμπει με την ισχύ των 40 watt και τις σωστές τεχνικές προδιαγραφές.

Και τώρα το θέμα των συχνοτήτων. Όταν εκπέμπεις τοπικά, με εμβέλεια για παράδειγμα 3 χιλιόμετρα, μετα τα 3 χιλιόμετρα στην ίδια συχνότητα μπορεί να εκπέμπει άλλος τοπικός σταθμός. Στην μπάντα των FM μετα από μια απαραίτητη ανακατάταξη των αδειών θα δημιουργηθούν πολλές…κενές συχνότητες Πανελλαδικά.

Αλλωστε και στο παρελθόν είχε χρειαστεί να αλλαξουν συχνότητα ραδιοφωνικοί σταθμοί. Αυτή τη φορά όμως εάν δοθούν μόνο 250 περίπου εμπορικές άδειες σε όλη τη χώρα ( το πώς και το γιατι το αναφέραμε σε προηγούμενο άρθρο) τότε μπορούν όλες οι εμπορικές συχνότητες να σταματούν στους 103 mhz.

Δηλαδή όλοι οι εμπορικοί σταθμοί, μαζί με τους Κρατικούς από τους 87.5 μέχρι τους 103 Mhz. Από τους 103,5 μέχρι τους 107.9 μόνο τοπικές άδειες χαμηλής ισχύος μέχρι 40 watt. H μπορούν να δοθούν 2 τμήματα στην μπάντα, για παράδειγμα από τους 87.5 μέχρι τους 89, 5 και από τους 105,5 μέχρι τους 107,9 και ενδιάμεσος οι εμπορικοί σταθμοί.

Σε κάθε περίπτωση οι εμπορικοί σταθμοί αν μειωθούν, εάν θρησκευτικοί σταθμοί, Δημοτικοί, ερασιτεχνικοί κτλ εκπέμπουν πια τοπικά( δίχως το δικαίωμα να κάνουν διαφημίσεις), το οικονομικό τοπίο για τους εμπορικούς σταθμούς θα αλλάξει αναγκαστικά και προς το καλύτερο.

Προς το καλύτερο καταρχήν για τους ιδιοκτήτες των εμπορικών σταθμών. Αλλα και όσον αφορά τους ιδιοκτήτες των τοπικών σταθμών, περιττεύει να πουμε πόση χαρά και δικαίωση θα νιώσουν αποκτώντας τοπικές άδειες μετα από τόσα χρόνια.

Μέρος Α 

Σουρεαλιστικό? Καθόλου. Ιδίως εάν γνωρίζει κάποιος εξ αντικειμένου το πώς λειτουργεί η ραδιοφωνική αγορά σε χώρες όπως η Μ. Βρετανία, Η.Π.Α, Ολλανδία, Αυστραλία, Κίνα κτλ

Σε προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε στην αναγκαιότητα δημιουργίας αδειών μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και περιορισμένης εμβέλειας και ισχύος. Πριν περιγράψουμε το προφίλ αυτών των, βασικά ερασιτεχνικού χαρακτήρα ραδιοφωνικών αδειών ειδικής χρήσης, (όπως υπάρχουν σε πολλές χώρες παγκοσμίως,) ας ρίξουμε μια ματιά καταρχήν σε 2 κατηγορίες «εμπορικών» ραδιοφωνικών σταθμών που θα ΠΡΕΠΕΙ να «μεταφερθούν» σε αυτήν την κατηγορία αδειοδότησης.

Αναφερόμαστε στους εκκλησιαστικούς (η θρησκευτικούς) και δημοτικούς (η κοινοτικούς) ραδιοφωνικούς σταθμούς. Στο Νομό Αττικής για παράδειγμα, (που είναι η μεγαλύτερη ραδιοφωνική αγορά της χώρας και η πιο προβληματική) υπάρχουν 3 σταθμοί θρησκευτικού χαρακτήρα και 4 δημοτικοί σταθμοί. Σύνολο 7.

Οι αδειοδοτημένοι σταθμοί της Αθήνας είναι 46. Δηλαδή σχεδόν ένας στους 7 ραδιοφωνικούς σταθμούς στην πρωτεύουσα είναι η εκκλησιαστικός η δημοτικός σταθμός, και με άδεια εμπορικού ραδιοφωνικού σταθμού. Αυτοι οι 7 σταθμοί βάση Νόμου μπορούν να διεκδικήσουν διαφημίσεις όπως οι κατεξοχήν εμπορικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί που είτε είναι ψυχαγωγικοί είτε ενημερωτικοί και είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις. Και επιχείρηση – ραδιοφωνική – σημαίνει έχω ανάγκη από ότι διαφήμιση είναι διαθέσιμη, διότι έχω τεράστια έξοδα και φυσικά συντηρώ υπαλλήλους.

Για να γίνει κατανοητό με απλά λόγια. Ένας ραδιοφωνικός σταθμός με ψυχαγωγικό, μουσικό, ενημερωτικό η αθλητικό χαρακτήρα είναι μια ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ με στόχο το κέρδος. Τόσο απλά. Έχει γίνει μια μεγαλη επένδυση από τον εκάστοτε επιχειρηματία και πρέπει να γίνει απόσβεση και κάποια στιγμή ΠΡΕΠΕΙ να υπάρξει και κερδοφορία.

Όπως συμβαίνει με οποιαδήποτε επιχείρηση. Οπότε, ένας ιδιωτικός εμπορικός ραδιοφωνικός σταθμός δικαιούται να χρησιμοποιεί πομπό/πομπούς η ισχύ των οποίων να διασφαλίζει εμβέλεια για όλο το Νομό στον οποίο απευθύνεται. Αυτό σημαίνει μεταξύ άλλων εκπομπή από βουνό και πομπούς με αναλογη ισχύ, (όση αναγράφεται στην άδεια και όχι παίξε με όσα KW κάνεις κέφι) με στόχο να ακούει άνετα ο πληθυσμός ολόκληρου του Νομου.

Ένας σταθμός θρησκευτικού χαρακτήρα ΔΕΝ είναι και ΔΕΝ πρέπει να είναι επιχείρηση. Αρα ΔΕΝ δικαιούται να έχει έσοδα από διαφημίσεις. Τα όποια λειτουργικά έξοδα λοιπόν πρέπει να καλύπτονται και να βαραίνουν την Εκκλησία η την Μονή η το Μοναστήρι που εμφανίζεται ως ιδιοκτήτης του ραδιοφωνικού σταθμού.

Και το κυριότερο, η εμβέλεια του σταθμού πρέπει να ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΤΑΙ ΑΥΣΤΗΡΑ γύρω από την Εκκλησία η το μοναστήρι κτλ που σημείνει χαμηλή επιτρεπόμενη ισχύς, μέχρι 40 watt. Επίσης όλα τα Μοναστήρια, Μονές και Εκκλησίες κτλ πρέπει να έχουν την δυνατότητα εάν επιθυμούν, να αποκτούν μια ραδιοφωνική άδεια περιορισμένης ισχύος για να μεταδίδουν θρησκευτικό περιεχόμενο. Αυτό σημαίνει ότι μπορουν να δημιουργηθούν πολλοί τοπικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί θρησκευτικού τύπου, που να εκπέμπουν σε όλη τη χώρα.

Παρομοίως πρέπει να δημιουργηθεί ένα ανάλογο πλαίσιο για όλους τους Δήμους και τις Κοινότητες σε όλη τη χώρα. Όλοι οι Δήμοι και όλες οι κοινότητες ΠΡΕΠΕΙ να αποκτήσουν το δικαίωμα χρήσης και λειτουργίας ΤΟΠΙΚΟΥ ραδιοφωνικού σταθμού χαμηλής ισχύος, που να μεταδίδει ότι κρίνει απαραίτητο ο Δήμος η η Κοινότητα για τους δημότες.

Σε κάθε περίπτωση αυτοι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί ΔΕΝ πρέπει να έχουν χαρακτήρα ιδιωτικού εμπορικού ραδιοφωνικού σταθμού, ΔΕΝ πρεπει να είναι επιχειρήσεις και ως εκ τούτου να μην έχουν και…αμέτρητους Υπαλλήλους.

Πρέπει να κατανοήσουμε ποια είναι η ορθή χρήση ραδιοφωνικής συχνότητας πχ για μια Εκκλησία σε μια περιοχή και για ένα Δημοτικό ραδιόφωνο η ένα Κοινοτικό ραδιόφωνο. Για μια εκκλησία σε κάποια περιοχή είναι η ενημέρωση. Θρησκευτική αφύπνιση των (τοπικών) πιστών της περιοχής αυτής. Για ένα κοινοτικό / Δημοτικό ραδιόφωνο πρέπει να είναι η ενημέρωση των δημοτών κτλ της περιοχής που αφορά σταθμός.

Με λίγα λόγια η εμβέλεια του Δημοτικού σταθμού του Δήμου Πειραιά για παράδειγμα, πρέπει να καλύπτει αυστηρά και μόνο ΜΟΝΟ την περιοχή του ΠΕΙΡΑΊΑ. Ο Δημοτικός σταθμός του Νέου Ηρακλείου πρέπει να περιορίζει την εμβέλεια του στον Δήμο του Ηρακλείου και παει λέγοντας. Επίσης ένα γνωστό μοναστήρι (που εκπέμπει και παράνομα για πολύ καιρό) στην Αθήνα θα πρέπει να του διατεθεί μια ραδιοφωνική άδεια για να μπορεί νόμιμα να εκπέμπει, αλλα ΜΟΝΟ τοπικά με χαμηλή ισχύ για τους πιστούς γύρω από το μοναστήρι.

Οπότε για καταλήξουμε. Όλοι οι Δήμοι και όλες οι Κοινότητες της χώρας καθώς και όλα τα μοναστήρια και οι Εκκλησίες κτλ πρέπει να διατηρούν το δικαίωμα να εκπέμπουν ΤΟΠΙΚΑ με χαμηλή ισχύ και μόνο στις περιοχές τους.

Αυτό σημαίνει αμέσως 2 πράγματα στην πράξη. Πρώτον, την εμφάνιση μερικών εκατοντάδων ραδιοφωνικών σταθμών παραπάνω σε όλη τη χώρα, μόνο από Δήμους, Κοινότητες καθώς και πάσης φύσεως Εκκλησίες και Μοναστήρια που επιθυμούν να εκπέμπουν για το Ποίμνιο τους.

Ετσι και αλλιώς και τώρα το κάνουν παράνομα πολλά Μοναστήρια σε ολη τη χώρα, γιατι να μην το κανουν νόμιμα? Τοπικά, με χαμηλή ισχύ και περιορισμένη όμως εμβέλεια. Καταλήγουμε λοιπόν ότι αμέσως υπάρχει μια μεγάλη αγορά που θα πρέπει να αποκτήσει το δικαίωμα απόκτησης μιας Τοπικής άδειας ραδιοφωνικού σταθμού, ΔΙΧΩΣ κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Διότι ΔΕΝ είναι και ΔΕΝ πρέπει να έχει στόχο την κερδοφορία αυτού του είδους η ραδιοφωνική άδεια.

Μέρος Β

Κλείνουν όλο και περισσότεροι ραδιοφωνικοί σταθμοί των FM σε όλη τη χώρα. Το φαινόμενο έχει ξεκινήσει εδώ αρκετά χρόνια, αλλά γίνεται όλο και εντονότερο εδώ και λίγο καιρό. Σίγουρα η νεκρή αγορά ιδίως στις μικρότερες πόλεις οδηγεί τους σταθμούς σε κλείσιμο.

Και ναι η πανδημία βοήθησε προς αυτή τη κατεύθυνση. Λιγότερες ανοιχτές επιχειρήσεις λιγοτερη διαφήμιση αρα και λιγοστά τα έσοδα για τα ραδιόφωνα. Κατανοητό.

Όμως φταίει βασικά αυτό?

Δηλαδή φταίει μόνο το γεγονός ότι η αγορά έχει πάθει καθίζηση εδώ και πολύ καιρό? Η μήπως, λέμε μήπως υπάρχουν (και) άλλοι λόγοι πιο προφανείς? Φυσικά και ναι. Δυστυχώς. Εδώ και χρόνια ένα φαινόμενο που ΔΕΝ παρατηρείται σε άλλες χώρες ούτε της ΕΕ ούτε αλλου είναι πολύ σύνηθες στην χώρα μας. Και εξηγούμαι αμέσως.

Δόθηκαν ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΠΟΛΛΕΣ ΑΔΕΙΕΣ ΓΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ανα πόλη / Νομό στη χώρα.

Προσοχή για να μην παρεξηγηθούμε. Όταν ανοίγεις το ραδιόφωνο σου σε κάποια πόλη της ΕΕ η καπου στις Η.Π.Α. κτλ μπορει να ακούς το ίδιο πολλούς ενίοτε και περισσότερους ραδιοφωνικούς σταθμούς στην μπάντα των FM.

Με τη σημαντική διαφορά ότι όλοι αυτοι ΔΕΝ ειναι ΟΛΟΙ εμπορικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί, δηλαδή δεν επιτρέπεται σε όλους αυτούς τους σταθμούς που εκπέμπουν να κανουν διαφημίσεις, να έχουν έσοδα, να είναι ραδιοφωνικές επιχειρήσεις κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Αρα έχουμε και λέμε.

Οι σταθμοί που ακούς στο εξωτερικό θα μπορούσαν – τυπικώς – να χωριστούν σε 3 κατηγορίες, τους εμπορικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς με εμβέλεια σε όλο το «Νομό» (σαν και αυτούς που έχουμε στην χώρα μας), σε ορισμένους εμπορικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς που ανήκουν σε Ραδιοφωνικά Δίκτυα (ειτε ιδιωτικά είτε Κρατικά), και την τρίτη κατηγορία που απουσιάζει ΕΝΤΕΛΩΣ από την Ελλάδα.

Αυτή που θα έλυνε πολλα προβλήματα. Τους τοπικούς σταθμούς ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΉΡΑ, ερασιτεχνικούς, χαμηλής ισχύος, που τους απαγορεύεται να κάνουν διαφήμιση ( η πολύ τοπικούς σταθμούς χαμηλής ισχύος 10,20,50 watt που τους επιτρέπεται να κάνουν πολύ περιορισμένη διαφήμιση πολύ τοπικού χαρακτήρα, παρόμοιους διαθέτει η Κύπρος)

Εν ολίγοις, σχεδον σε όλο τον κόσμο πλην της Ελλάδας, σε μια πόλη /Νομό / Περιφέρεια μικρή η μεγάλη, οι εμπορικές άδειες για ιδιωτικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς βγαίνουν με βάση τον πληθυσμό. Όσο λιγότερος ο πληθυμός τόσο λιγότερες και οι εμπορικές άδειες. ΔΗΛΑΔΗ ΟΣΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ ΑΚΡΟΑΤΕΣ ΚΑΙ ΠΕΛΑΤΕΣ υπάρχουν στην τοπικη αγορά τόσο λιγότερες είναι και οι άδειες που δίνει το Κράτος για σταθμούς που μπορούν να κάνουν διαφήμιση.( επειδή έχουν εμπορικό χαρακτήρα).

Αυτό λέγεται Κρατικός έλεγχος μιας υγιούς αγοράς. Και σημαίνει ότι το Κράτος πχ σε μια πόλη με 35.000 κατοίκος ΔΕΝ μπορει να εκδώσει πχ 20 εμπορικές ραδιοφωνικές άδειες, διότι δεν υπάρχουν ανάλογα όσες επιχειρήσεις είναι αναγκαίες για να στηρίξουν με διαφημίσεις αυτους τους 20 εμπορικούς σταθμούς.

Οπότε δίνονται πχ 5-6 ραδιοφωνικές άδειες εμπορικού χαρακτήρα, αλλα μπορούν να δοθούν και άλλες 40 (η και περισσότερες) ερασιτεχνικού χαρακτήρα και εντελώς τοπικές σε εμβέλεια που φυσικά δεν επιτρέπεται να κανουν διαφήμιση. Άλλωστε ο στόχος των ερασιτεχνικών σταθμών δεν είναι ούτε η κερδοφορία, ούτε ο ανταγωνισμός με τους εμπορικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς. Η φύση αυτων των αδειών ΔΕΝ ΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ανταγωνιστές των εμπορικών σταθμών τους ερασιτεχνικούς σταθμούς.

Αυτό είναι που δεν έγινε ποτέ στην Ελλάδα, και το αποτέλεσμα? 100άδες είναι οι εμπορικές ραδιοφωνικές άδειες σε όλη τη χώρα, πολύ περισσότερες από ότι αναλογεί (διεθνώς) σε κάθε περιοχή και πόλη με βαση τον πληθυσμό.

Οπότε όλοι αυτοί οι σταθμοί δεν βρίσκουν στις περιοχές τους όσες επιχειρήσεις – πελάτες είναι αναγκαίοι για να έχουν έσοδα που να μπορούν να τους συντηρήσουν ως ραδιοφωνικές επιχειρήσεις. Τα έξοδα για έναν εμπορικό ραδιοφωνικό σταθμό έιναι… πάρα πολλά, αλλα οι (υπαρκτοί) πελάτες που κανουν διαφήμιση σε κάθε πόλη είναι πάρα πολύ λίγοι.

Οπότε 100άδες εμπορικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί αφήνονται στο έλεος της τύχης τους να κανιβαλίζονται μεταξύ τους στον αγώνα για εύρεση πελατών. Και τελικά πολλοί είναι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί που καταδικάζονται έτσι σε λουκέτο, αφήνοντας πίσω τους και τεράστια χρέη.

Ασφαλιστικά Ταμεία, Εφορία, Εταιρείες Πνευματικών Δικαιωμάτων, Τράπεζες, Ιδιωτικά χρέη προς τρίτους, φέσια πάσης φύσεως σε προμηθευτές και όλα τα καλά του Θεού.

Δεν φταίει λοιπόν (μόνο) ο ιδιώτης που μπορεί να αποκτήσει άδεια εμπορικού σταθμού νομίζοντας ότι στην πόλη του με τους 40.000 κατοίκους και άλλους 45 ανταγωνιστές ραδιοφωνικούς σταθμούς στην μπάντα των FM θα μπορέσει να επιβιώσει οικονομικά. Φταίει το Κράτος που επιτρέπει την ανεξέλεγκτη αυτή πραγματικότητα εδώ και 30 χρόνια.

Οι άδειες που μπορούν να δοθούν πανελλαδικά (με κανόνες και οργάνωση φυσικά όπως στο εξωτερικό ) μπορεί να είναι και 3 και 4 χιλιάδες ίσως και παραπάνω, αλλά για 54 Νομούς στην χώρα μας, και πάντα αναλογικά με βάση τον πληθυσμό ανα Νομό, οι εμπορικές ραδιοφωνικές άδειες δεν θα έπρεπε να ξεπερνούν τις 250.

Για να μπορούν αυτοί οι 250 ιδιοκτήτες ραδιοφωνικών σταθμών να μοιραστούν την τοπική ραδιοφωνική τους πίτα (δίκαια) με βάση την ακροαματικότητα τους. Όμως σε μια υγιής δομημένη ραδιοφωνική αγορά, ακόμη και ο τελευταίος στην λίστα με τις ακροαματικότητες θα μπορεί να έχει κάποια έσοδα, που να επιτρέπουν έστω την οριακή επιβίωση του.

Όσο για εκείνους που δηλώνουν λατρεις του ερασιτεχνικού ραδιοφωνου και θέλουν μια τοπική άδεια για τοπική εμβέλεια και δίχως να έχουν το δικαίωμα να κανουν τιμολογημένη διαφήμιση? Εκείνοι, πρέπει να αποκτήσουν ερασιτεχνικές άδειες μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα για μικρούς τοπικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς τους οποίους θα χρηματοδοτούνται απο τους ιδιους,καθώς πέρα από την επένδυση τα κόστη λειτουργίας είναι λιγοστά.

ΜΕΡΟΣ Β.

15. Αν ο σταθμός στον οποίο εργαζόμαστε κάνει κάποια εκδήλωση κτλ το λέμε 1-2 φορές κάθε ώρα. Η επιτυχία στις εκδηλώσεις είναι επιτυχία και δική μας
16. Είναι καλό για τον σταθμό μας να «διαφημίζουμε» στην εκπομπή μας ΚΑΙ τις άλλες εκπομπές του σταθμού. «Ανακατεύουμε» δηλαδή την τράπουλα, που είναι οι ακροατές μας και πολλαπλασιάζουμε τις πιθανότητες να αυξηθεί το μόνιμο ακροατήριο του σταθμού μας.

17. Το proximity effect ΔΕΝ είναι καλό. Δεν μιλάμε πολύ κοντά στο μικρόφωνο μας, κρατάμε μια απόσταση τουλάχιστον 7 εκατοστών, μιλάμε πάντα μπροστά στη κάψα, ώστε να ακούγεται καθαρή και ξεκάθαρη η φωνή μας, για να την χαίρονται οι ακροατές μας. Να «αισθάνεται» ο ακροατής ότι μιλάς απευθείας σε εκείνον και όχι όπου ναναι.

18. Μιλάμε τακτικά, για πράγματα που ενδιαφέρουν τους ακροατές μας. Από τα πιο απλά μέχρι ότι άλλο έχουμε διαπιστώσει ότι τους αφορά. 1-2 φορες την ώρα, γρήγορη ενημέρωση για το τι καιρό θα κάνει, τι ώρα είναι, αν σήμερα έχει κάποια απεργία που μπορεί να τους ταλαιπωρήσει, καποια έργα στη πόλη, κάποιο ανακοινωθέν έκτακτο κτλ. ΔΕΝ χρειάζεται αυτές τις πληροφορίες να τις λεμε όλες μαζί στην ίδια ατακα, και δεν χρειάζεται επίσης να τις αναλύουμε, διότι τους κουράζουμε. Λιτα και γρήγορα. Όχι κουραστικά

19. Όταν μιλάμε ΔΕΝ βάζουμε μουσική – χαλί κάτω από την φωνή μας. Πέρα απο την ανάρμοστη συμπεριφορά – που είναι η καταπάτηση του έργου ενός καλλιτέχνη μιλώντας πάνω στο δημιούργημά του – ο κυριότερος και πολύ ΒΑΣΙΚΟΣ λόγος να μιλάμε δίχως χαλί από κατω – με dry voice – είναι ότι αυξάνουμε κατά 78% τις πιθανότητες να καταλάβει, να κατανοήσει ο ακροατής, τι ακριβώς του λεμε! (μπορούμε μόνο να «πατάμε» και να μιλάμε στον intro της εισαγωγής του επόμενου τραγουδιού και στο outro του τραγουδιού που τελειώνει)

20. Μουσικός σταθμός σημαίνει μεταξύ άλλων ψυχαγωγία. Ψάχνουμε πάντα ως παρουσιαστες ευχάριστες ειδήσεις η ενδιαφέρουσες και πάντα φρέσκες. Σε μια τετράωρη εκπομπή μπορεις να ξαναπείς στο τέλος της τέταρτης ώρας μια είδηση που ειπώθηκε στο ξεκίνημα της πρώτης ώρας σου. Δεν (σε) ακούνε οι ίδιοι ακροατές 4 ώρες συνέχεια όσο καλός και να είσαι.

21. Οι ειδήσεις και αναλόγως με το περιεχόμενο καλό είναι να λέγονται πειστικά και με σχετική πειθώ, οι ακροατές «κρέμονται « από το στόμα σου για να μάθουν τι γίνεται γύρω τους.

22. Παντα το πιο σημαντικό κοινό είναι το γυναικείο κοινό. Προσπαθούμε πάντα να αναφέρουμε ειδήσεις και πράγματα που αφορούν και αρέσουν στις γυναίκες. Οι γυναίκες είναι opinion leader, ακομα και τα…αντρικά προϊόντα εκεινες τα αγοράζουν συνήθως

23. Όταν μιλάμε στο μικρόφωνο μιλάμε χαμογελαστά και γλυκά, όχι υπερβολικά χαμογελαστά προφανώς – χαχανιζω ανευ λόγου και αιτίας – εκτός και εάν γελάσουμε περιστασιακά με κατι που ναι, ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ αστείο. Είναι αποδεδειγμένο με μελετες ότι ίδιως οι γυναίκες παρουσιάστριες πρέπει να είναι χαμογελαστές στο μικρόφωνο, αυξάνουν έτσι άρδην, την ακροαματικότητα στο σταθμό. Το κοινό τους ακόμη και το γυνακείο – ιδίως – το γυναικείο εμπιστεύεται έτσι πιο εύκολα, τα λεγόμενα μιας γυναίκας παρουσιάστριας.

24. Μπορούμε ως παρουσιαστές να κερδίζουμε την εμπιστοσύνη των ακροατών μας ανακαλύπτοντας στοιχεια που μας αφορούν. Θα το πετύχουμε αυτό σιγα σιγα κατά την διάρκεια των εκπομπών μας, όταν «τυχαία» αποκαλύπτουμε στοιχεία για τον χαρακτήρα μας, τις συνήθειες μας, τα χόμπι μας και τις ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ μας. Οι ακροατές λατρεύουν να διαπιστώνουν ότι ο αγαπημένος τους παρουσιαστής έχει πιθανόν το ίδιο πρόβλημα με εκείνους. Πχ κάνει δίαιτα για να χασει καποια κιλα και δυσκολεύεται και το λέει στο μικρόφωνο,( σε κάποια χρονική στιγμή κατά την διάρκεια) πχ μιας συζήτησης με ένα ακροατή στο τηλέφωνο.
25. ΔΕΝ βρίζουμε, Ιδίως οι γυναίκες μισούν τους άνδρες παρουσιαστές που βρίζουν και δεν μιλούν ευγενικά στο μικρόφωνο. Για γυναίκες που βρίζουν επσίςη ουτε λόγος.

26. Απευθυνόμαστε σε τρίτο πρόσωπο στο μικρόφωνο (η στον πληθυντικό) και αποφεύγουμε τον άμεσο ενικό. Ο ακροατής δεν είναι ο κολλητός μας.

27. Εάν θέλουμε ως εκφωνητές να κάνουμε μαθήματα ορθοφωνίας είναι μια έξοχη ιδέα, που θα φέρει και ως αποτέλεσμα να ακουγόμαστε καλύτερα στο μικρόφωνο. Έτσι και αλλιώς όμως πάντα να προσπαθούμε να μιλάμε καθαρά στο μικρόφωνο. Σε εκπομπές μεγάλης διάρκειας πολλές φορές ένα ποτήρι νερό μπορεί να μας βοηθήσει.

28. Δεν καπνίζουμε μέσα στο στούντιο. ΠΟΤΕ. Φυσικά έτσι και αλλιώς το κάπνισμα κάνει κακό στην υγεία μας προφανώς, αλλά στο στούντιο δημιουργείται κίνδυνος πυρκαγιάς και αλλοίωση των υλικών της μόνωσης καθώς και δυσάρεστες μυρωδιές. Επίσης είναι αποδεδειγμένο ότι μακροχρόνια τα στούντιο που φιλοξενούν καπνιστές δημιουργούν ανθυγιεινες συνθήκες εργασίας. Επίσης δεν είσαι μόνο εσυ που χρησιμοποιείς το στούντιο το χρησιμοποιούν και άλλοι, δείξε σεβασμό στους συναδέλφους σου

29. Φέρνουμε όποτε μπορούμε για συνέντευξη στο στούντιο ενδιαφέροντα πρόσωπα παντα σε σχέση και με το κοινό στο οποίο απευθυνόμαστε. Οι ακροατές θελουν να ακουν ενδιαφέροντα πρόσωπα, τα οποία να «αποκαλύπτονται» από τον αγαπημένο τους παρουσιαστή

30. Λέμε τακτικά τα στοιχεία επικοινωνίας του σταθμού. Viber, Facebook, e-mail, Instagram, τηλέφωνο κτλ 1-2 φορές την ώρα

31. Προσπαθούμε να βγάζουμε τακτικά ακροατές στον αέρα κυρίως στην πρωινή ζώνη, αλλα και στις υπόλοιπες εκπομπές. Όμως η διάρκεια κουβέντας με τον ακροατή (πχ για κάποιο θέμα που έχουμε ζητήσει την άποψη των ακροατών μας) να μην ξεπερνά τα 30 δευτερολεπτα ιδανικά. Δεν μιλάμε με τις ώρες δηλαδή.

32. Μπορούμε να διαβάζουμε – με συντομία – ενδιαφέροντα μηνύματα από ακροατές, μας βοηθά να κερδίζουμε την εμπιστοσύνη τους και εκείνοι νιώθουν πιο κοντά με τον αγαπημένο τους παρουσιαστή

Υπάρχουν ΠΑΡΑ πολλά ακόμη τα οποία θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους οι παρουσιαστές σε εμπορικά ραδιόφωνα της χώρας. Αναφέραμε μόνο μερικά βασικά για να βοηθήσουμε και τους ιδιοκτήτες των ραδιοφωνικών σταθμών ιδίως σε μικρότερες πόλεις να δώσουν κατευθύνσεις στους παρουσιαστές τους.

Για περισσότερη βοήθεια μπορειτε φυσικά να στείλετε email στο : radiostudio@hotmail.gr

[metaslider id=7075]

Δεν ήξερα τι ακριβώς τίτλο να βαλω σε ένα θέμα στο όποιο έχω αναφερθεί ξανά στο broadcastnews.gr. Βασικά το επαναφέρω ως θέμα, επειδή είναι πολύ επίκαιρο, εξαπλώνεται γοργά ως φαινόμενο διεθνώς, και μάλιστα με αυξητική τάση προς μονιμοποίηση και μετά την πανδημία.

Όλο και εντατικότερα ασχολούνται εξειδικευμένα και μη ΜΜΕ καταρχήν στις Η.Π.Α, με την νέα «πραγματικότητα». “Η Νέα Τάξη” όπως την βαφτίζουν ορισμένοι, απαιτεί από όλους να προσαρμοστούν άμεσα σε μια νέα κατάσταση που απλώς την έφερε στην επιφάνεια νωρίτερα ο κορωνοϊός.

Επι της ουσίας μιας και οι σταθμοί δεν γίνεται να κατεβάσουν διακόπτες και να βάλουν λουκέτο, προφανώς παραγωγοί, δημοσιογράφοι κτλ πρέπει να συνεχίζουν να κάνουν κανονικά τις εκπομπές τους όσο κι αν κρατήσει η πανδημία. Όλοι όσοι σχετίζονται λοιπόν με το ραδιόφωνο, τείνουν να αντιλαμβάνονται ότι θα πρέπει να εργάζονται από το σπίτι. ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ όμως καθώς φαίνεται.

Μέσα σε έλαχιστο χρονικό διάστημα έχουν κυκλοφορήσει προτάσεις, τρόποι και προτεινόμενες συσκευές που επιτρέπουν στον οποιονδήποτε επαγγελματία (και μη) να κάνει την εκπομπή του από το σπίτι του και έτσι, να (συνεχίζει) να εργάζεται κανονικά. Προφανώς θα πρέπει να διαθέτει σύνδεση στο Διαδίκτυο κατ οίκον, πράγμα που στις μέρες μας είναι είναι σχεδόν το ίδιο αναγακίο όσο το να έχεις ρεύμα και νερό στο σπίτι. (λέμε τώρα).

Οπότε το πρόβλημα είναι το εξής: Τι χρειάζομαι για να μπορώ να κάνω κανονικά την δουλειά μου από το σπίτι?
Καταρχήν όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο υπάρχει πλέον τεχνολογικώς η δυνατότητα από το σπίτι…να είσαι στο στούντιο του σταθμού στον οποίο εργάζεσαι.

Μέχρι τώρα πολλοί ραδιοσταθμοί χρησιμοποιούν λύσεις του τύπου στέλνω απλώς ατάκες ηχογραφημένες, είτε βγαίνω ζωντανά (όπως όπως δυστυχώς) που είναι και το ζητούμενο. Skype, Teamviewer, CViber, leanFeed etc έχουν «ξεσαλώσει» για οικιακή χρήση τους τελευταίους μήνες σε όλα τα ραδιόφωνα της χώρας. (και του κόσμου). Όμως κατά βάση αυτά είναι ημίμετρα, που προέκυψαν λόγω ανάγκης.

Στην πράξη ο παραγωγός και ο δημοσιογράφος, με ένα προσωπικό κωδικό θα πρέπει να μπορούν να βλέπουν on line στην οθόνη τους από το σπίτι, το automation system που χρησιμοποιούν κανονικά στην δουλειά τους και στο ON AIR στούντιο του σταθμού. Cloud? Into the server? ΔΕΝ παίζει κανένα ρόλο.

Δηλαδή είμαι μόνιμα σπίτι από τη μία, εργάζομαι κανονικά, βλέπω και χειρίζομαι το automation της δουλειάς μου απο την άλλη. Ναι, τόσο απλά. Ότι έκανες προ πανδημίας από τις εγκαταστάσεις του σταθμού, πρπεπει πια να μπορείς να το κάνεις από το σπίτι, διότι γίνεται. Το να κανεις ραδιόφωνο από το σπίτι (επαγγελματικώς) είναι μια από της τηλεεργασίες που μπορείς να ασκείς ΔΙΧΩΣ πρόβλημα κατ οίκον και ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.

Και οσο περνάει ο καιρός είναι απαιτητά, ορισμένα βασικά εργαλεία για τους παραγωγούς και τους δημοσιογράφους, ώστε να μπορούν να εργάζονται από το σπίτι.
Εργαλεία που ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΟΥΝ οι σταθμοί, ως εργαλείο για δουλειά.

Πέρα από τα απαραίτητα software φυσικά, που τοποθετούν τους παρουσιάστες on line στο εκάστοτε σύστημα του σταθμού.
Όσο και εάν φαίνεται παράξενο, οι κάθε λογής υπεύθυνοι στα ραδιόφωνα, ακόμη και οι ιδιοκτήτες δεν έχουν συνειδητοποιήσει ΑΚΟΜΑ τι είναι πια απαραίτητο για κάθε παραγωγό και δημοσιογράφο στο σπίτι του.

Και, λυπάμαι που το λέω, ευθύνη για αυτό, φέρουν ΚΑΙ οι τεχνικοί και ηχολήπτες. Προφανώς φοβούμενοι μην τυχόν χάσουν την δουλειά τους!!! Μα εσύ ως τεχνικός, παραμένεις υπεύθυνος για την αρτιότητα της λειτουργίας του συστήματος, εσύ ως ηχολήπτης παρακολουθείς και επεμβαίνεις στο σύστημα, (και εσύ από το σπίτι σου βασικά για ότι συμβεί), εσύ ως ηχολήπτης παραμένεις υπεύθυνος για ότι πρεπει να εισάγεις στο σύστημα automation, εσύ ως ηχολήπτης παραμένεις υπεύθυνος για το imaging του σταθμού, εσύ εξακολουθείς να είσαι υπεύθυνος για τον ήχο του σταθμού κτλ.

Και πραγματικά βαριέμαι να αναφέρω όλες τις αρμοδιότητες για τις οποίες εσύ εξακολουθείς να είσαι υπεύθυνος ως ηχολήπτης και τεχνικός. ΚΑΜΙΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΣΟΥ «ΦΑΕΙ» ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ. Απλώς θα σου τροποποιήσει ελαφρώς τον τρόπο με τον οποίο θα ΣΥΝΕΧΙΖΕΙΣ να ασκείς το επάγγελμα. Και επιτέλους δέξου ότι ως τεχνικός πρέπει να συνμπλέεις με την τεχνολογία που καλπάζει αλλα εσύ την χειρίζεσαι, διότι εσύ οφείλεις να την γνωρίζεις. Και να εξελίσσεσαι μαζί της.

Το ραδιόφωνο ΠΑΝΤΑ θα εξελίσσεται τεχνολογικά. Και σε αυτή τη βάση παμε τώρα να δούμε μερικά απαραίτητα «εργαλεία» για να μπορούν να ασκούν παραγωγοί και δημοσιογράφοι το επάγγελμα τους από το σπίτι.
Είναι απαράδεκτο το φαινόμενο να επιτρέπουν οι εκάστοτε Υπεύθυνοι προγράμματος κτλ των σταθμών να ακούγονται όπως ακούγονται εδώ και λίγους μήνες οι εκφωνητές τους από τα σπίτια τους.

Να επιτρέπουν να ακούγεται ένας φρικτός ήχος ON AIR, ένα πρόγραμμα κατώτερης ποιότητας, επειδή υποχρεώνουν ( η αφήνουν) τους παραγωγούς και τους δημοσιογράφους να χρησιμοποιούν μικρόφωνα από pc κάμερες, από κινητά, από laptop, tablet και κάθε είδους ακατάλληλο μικρόφωνο που προσβάλει τον ίδιο τον παρουσιαστή, τον σταθμό και τελικά και τους ακροατές.

Παμε λοιπόν στα βασικά που ΠΡΕΠΕΙ ο σταθμός να τα παρέχει σε εκφωνητές παραγωγούς και δημοσιογράφους για οικιακή χρήση…που βγαίνει στον αέρα!
Μικρόφωνο αξιοπρεπές καταρχήν. Με αντικραδασμική βάση και αντιανεμικό κατά προτίμηση.

Προενισχυτή μικροφώνου, έστω τον πιο απλό, με τις απλές βασικές ρυθμίσεις έντασης κτλ (τις οποίες θα σετάρει κατάλληλα ο ηχολήπτης)
Σύστημα wind screen για καταπολέμηση των ηχητικών φαινομένων της κακής ηχητικής του χώρου από τον οποίο οι εργαζόμενοι (εκφωνητές κτλ) κάνουν την εργασία τους από το σπίτι, βγάζοντας την εκπομπή.

Όλα τα παραπάνω,( αναλόγα με τις περιστάσεις και τις απαιτητές ποιότητες), ξεκινούν από ένα κόστος γύρω στα 350-400 ευρώ. Και μπορεί να αναφωνήσουν οι ιδιοκτήτες ότι μια τέτοια επένδυση για τους 8-10 παρουσιαστές του σταθμού είναι… «μεγάλη», αναρωτιέμαι όμως έαν έχουν αναλογιστεί πόσο μεγάλη είναι η οικονομική ζημιά από τα μειωμένα έσοδα λόγω μειωμένων ακροατών.( που ακούνε τις κακοηχίες που παίζουν on air εδώ και μήνες).
Ο εξοπλισμός είναι επένδυση αγαπητοι ιδιοκτήτες. Επένδυση που (σας) φέρνει χρήματα και δεν σας αφαιρεί.
Και θυμηθείτε TO BROADCASTING FROM HOME ήρθε για να μείνει.

Ισως το πιο παρεξηγημένο μουσικό είδους και το πιο «επαναστατικό» Format για όλες σχεδόν τις ηλικίες. Το rock Format είναι πολύ πιο ανοικτό σε όλες τις ηλικίες αλλα πολύ πιο δύσκολο για το γυναικείο κοινό.

Σαν μουσικό είδος προσφέρει αρκετές δυνατότητες καθότι η ίδια η rock έχει πολλες και διαφορετικές εκφάνσεις. Επίσης σε πολλές περιπτώσεις προσφέρει την δυνατότητα του mixed Format με local artist. Αυτό σημαίνει ότι μαζί με τους διεθνώς αναγνωρισμένους καλλιτέχνες της rock μπορούν άνετα να μεταδίδονται και ελληνικά ονόματα της εγχώριας σκηνής είτε με ελληνικό είτε με ξένο στίχο.

Γενικώς η rock είναι μια παρεξηγημένη μουσική αλλα τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας κερδίσει διαρκώς έδαφος. Το να ακούς rock μουσική δεν σε κανει και απαραίτητα «ροκά» και πολλες φορές στους πολύ εμπορικούς ροκ σταθμούς παρατηρείται σε ποιοτικές αναλύσεις το φαινόμενο, το 60% των ακροατών να μην έχουν “rock” προφίλ, αλλα υψηλό επίπεδο μόρφωσης κτλ.

Το αρνητικό στοιχείο στο Rock Format είναι το μειωμένο γυναικείο κοινό όταν το Format του σταθμού ξεφεύγει από τον πολύ εμπορικό χαρακτήρα. Η ροκ διαθέτει με την σειρά της αρκετές υποκατηγορίες δεδομένου ότι ένας σταθμός μπορεί να χαρακτηρίζεται για παράδειγμα ως Alternative λόγω των «εναλλακτικών» τραγουδιών του, αλλα μπορεί και να μεταδίδει commercial rock τραγούδια που έχουν μεγαλύτερη απήχηση στο γυναικείο κοινό.

Μερικοί αντιπροσωπευτικοί καλλιτέχνες που έχουν γνωρίσει μεγαλη επιτυχία ΚΑΙ στην χώρα μας είναι οι εξής

Rolling Stones, David Bowie, Doors, Pink Floyd, Tina Turner, Eric Clapton, Eagles, Kansas, Pavlos Dog, Toto, New Order, Steppenwolf, Credence Clearwater Revival, Rainbow, Chicago, Guns Roses, Def Leppard, Scorpions, Led Zeppelin, Van Halen, Red Hot Chili Peppers, Imagine Dragons, AC DC, Metallica, Stranglers, Korn, Alan parsons Project, Depeche Mode, Green Day, Alice Cooper, Klaus Nomi, Jimi Hendrix, Bob Marley, Bruce Springsteen, Sting, Siouxsee and the Banshees, Madness, Pat Benatar etc

Όμως υπάρχουν εμπορικά και μη ελληνικά ονόματα που μπορούν να «δέσουν» με τους διεθνώς αναγνωρισμένους καλλιτέχνες σε ένα Rock Format όπως οι Ξυλινα Σπαθιά, Socrates Drank the Conium, Νικόλας Άσιμος, Τρύπες, Δημητρης Πουλικάκος, Aphrodite’s Child, Παύλος Σιδηρόπουλος, Διάφανα Κρίνα, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Νίκος Πορτοκάλογλου, Ενδελέχεια, Βασιλης Παπακωνσταντίνου, Πανούσης, Γιοκαρίνης, Υπόγεια Ρεύματα, Λακης Παπαδόπουλος , Διονύσης Τσακνής κτλ,

Προφανώς δεν είναι εύκολο να δέσουν όλοι με όλα σε ένα playlist. Κατά βαση όμως οι ακροατές της ροκ είναι αρκετά δεκτικοί στα ακουσματά τους με ξένο και ελληνικό χαρακτήρα ταυτόχρονα. Το τελικό Rock Format είτε είναι Progressive Rock, Alternative, Commercial soft rock etc διεκδικεί στην εποχή μας σημαντική μερίδα ακροατών.

ΕΝΤΕΧΝΟ (ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΕΠΕΡΤΌΡΙΟ)

Ενα από τα πιο επιτυχημενα ελληνικά Format είναι και το έντεχνο. Το εντεχνο Format είναι αρκετά ανοικτό σε όλες τις ηλικίες και με μεγάλη διείσδυση στο γυναικείο κοινό.

Σαν μουσικό είδος προσφέρει αρκετες δυνατότητες καθότι το έντεχνο προφιλ έχει αρκετές εκφάνσεις που πολλες φορές αγγίζουν ακόμη και τα όρια του soft ελληνικού rock στο ίδιο playlist.

Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο ραδιοφωνικοί σταθμοί με κατά βαση έντεχνο προφιλ να μεταδίδουν και ορισμένα τραγούδια με ροκ χαρακτήρα για παράδειγμα. Σε κάποιες περιπτώσεις πετυχημένη συνταγή αποτελεί ένας συνδιασμός με τραγούδια ελληνικού ροκ μεταξύ άλλων, αλλα και κομματια από το διεθνες ρεπερτόριο σε mixed Format.

Ίσως είναι το μουσικό είδος με την πιο έντονη πολιτική χροιά. Ο συνδιασμός του έντεχνου με τραγούδια από το ελαφρολαικό ρεπερτόριο καθώς και με παλια ρεμπέτικα τραγούδια είναι επίσης μια συνταγή που μπορούμε να συναντήσουμε τακτικά. Σε κάθε περίπτωση είναι ένα είδος με μεγάλη απήχηση και πολύ ενδιαφέροντα ποιοτικά χαρακτηριστικά στο κοινό που ακούει το συγκεκριμένο ρεπερτόριο στη χώρα μας.

Μερικοί αντιπροσωπευτικοί καλλιτέχνες για το έντεχνο ρεπερτόριο είναι μεταξύ άλλων και οι εξής : Ελεονόρα Ζουγανέλη, Μελίνα Κανά, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Αδελφοί Κατσιμίχα, Πυξ Λαξ, Γιαννης Κότσιρας, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Φοιβος Δεληβοριάς, Πανος Μουζουράκης, Δημητρα Γαλάνη, Δημήτρης Μητροπάνος, Νικος Πάπαζογλου, Χαρούλα Αλεξίου, Γιαννης Χαρούλης, Σωκράτης Μάλαμας, Διονύσης Σαββοπουλος, Μίκης Θεοδωράκης, Νικος Ξυλούρης, Νικος Πορτοκαλογλου, Νατασσα Μποφίλιου, Μανος Ξυδους, Ελενη Βιτάλη, Γλυκερία, Ορφεας Περίδης, Γιαννης Παριος , Μελινα Ταναγρη, Μανωλης Μητσιας, Ελενη Τσαλιγοπούλου, Τάνια Τσανακλίδου, Μελινα Ασλανίδου, Ελένη Δήμου, Δημος Μούτσης, Χρηστος Θηβαίος κτλ

Οι ηλικίες που ακούνε έντεχνο κατά κόρον ποικίλουν, αλλά αποτελούν ένα μεγάλο φάσμα από το κοινό του ραδιοφώνου. Το Έντεχνο ρεπερτόριο είναι δημοφιλές σε ακροατές απο 18 ετών μέχρι και 60 ετών και με πολύ καλή διείσδυση τόσο σε άντρες όσο και σε γυναίκες.

ΛΑΙΚΟ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ

Ίσως το πιο διαδεδομένο ρεπερτόριο στη χώρα μας για την ραδιοφωνική αγορά.

Οι σταθμοί που έχουν Format με ελληνικό ρεπερτόριο και μεταδίδουν από μοντέρνα ελαφρολαικά τραγούδια μέχρι και τα πιο λαικά ακούσματα ίσως αποτελούν την μεγαλύτερη μερίδα της ραδιοφωνικής πίτας στη χώρα μας.

Ο ανταγωνισμός είναι μεγαλος, αλλα και το κοινό επίσης. Αν και είναι λίγοι και συγκεκριμένοι οι καλλιτέχνες που εμφανίζονται στις πρώτες θέσεις των προτιμήσεων του κόσμου, το υπάρχον ρεπερτόριο είναι τεράστιο. Αυτό, έχει ως αποτέλεσμα το playlist (σε σταθμούς που δεν περιορίζονται μόνο στην ομάδα των λίγων γνωστών καλλιτεχνών του λαικού ρεπερτορίου), να είναι πολύ διαφορετικό σε ολη τη χώρα.

Η ποικιλία βεβαια δεν σημαίνει απαραίτητα και επιτυχία. Οι ακροατές επίσης που ακούνε σταθμούς με λαικό προφίλ είναι από όλες τις ηλικίες στην ευρύτερη περιφέρεια. Στα μεγάλα αστικά κέντρα όμως, παρατηρείται το φαινόμενο να υπάρχει μια μεγαλύτερη τάση στις ομάδες των 16 με 44 ετών και στους άντρες και στις γυναίκες με αναλογία περίπου 45% και 55% αντίστοιχα.

Παρα την μεγαλη γκάμα τραγουδιών, δεν είναι πολλά τα ονόματα που ακούγονται από τους εμπορικούς σταθμούς του είδους.

Μερικοί αντιπροσωπευτικοί καλλιτέχνες για το σύγχρονο λαικό και ελαφρολαικό ρεπερτόριο είναι οι εξής

Αντώνης Ρέμος, Γιάννης Πλούταρχος, Κωνσταντίνος Αργυρός, Γίωργος Μαζωνάκης, Νατάσα Θεοδωρίδου, Νίκος Οικονομόπουλος, Δέσποινα Βανδή, Πάνος Κιάμος, Νίκος Μακρόπουλος, Πέγκυ Ζήνα, Αμαρυλλίς, Νίκος Βέρτης, Βασίλης Καρράς, Καίτη Γαρμπή, Γίωργος Παπαδόπουλος,Παντελής Παντελίδης, Νικηφόρος, Ηλίας Βρεττός, Γιώργο Γιαννιάς, Πασχάλης Τερζής, Έλλη Κοκκίνου, Άννα Βισση, Stan, Λένα Ζευγαρά, Πέτρος Ιακωβίδης, Αναστάσιος Ράμμος, Χρήστος Μενιδιάτης, Θοδωρής Φέρης, Αντύπας, Λευτέρης Πανταζής, Στέλιος Ρόκος, Ειρήνη Παπαδοπούλου, Δημήτρης Γιώτης, Αγγελική Ηλιάδη, Χρύσπα, Ραλλια Χρηστίδου, Χρήστος Χολίδης κτλ

Σε κάθε περίπτωση παρα τον ομολογουμένως μεγάλο ανταγωνισμό ανάμεσα στους ραδιοφωνικούς σταθμούς με Format το ελαφρολαικό και λαικό τραγούδι, το συγκεκριμένο προφίλ στην χώρα μας είναι συνήθως αυτό, που τοποθετείται πρώτο στις μετρήσεις ακροαματικότητας των Νομών της Περιφέρειας.

Όπως έχετε διαπιστώσει ΔΕΝ κάνουμε καμία αναφορά σε ένα επιπλεόν Format που είναι πρώτο στις προτιμήσεις σε σχεδόν όλα τα αστικά κέντρα και κυρίως σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, και αυτό είναι το News Talk Format αλλα και ορισμένα Sports Radios.

Για τους καθαρά ενημερωτικούς σταθμούς της χώρας News Talk, που συχνά μονοπωλούν τις πρώτες θέσεις στις ακροαματικότητες, να υπενθυμίσουμε ότι ελάχιστοι εξ αυτών είναι κερδοφόροι σταθμοί. Σχεδόν κανένας.

Το γιατι συνεχίζουν να εκπέμπουν όταν οικονομικώς «μπαίνουν μέσα» δεν χρειάζεται να το αναλύσουμε εδώ, στην Ελλαδα ζούμε. Αυτό ισχύει ΚΑΙ για τους αθλητικούς σταθμούς (τους περισσότερους), εκεί παλι υπάρχουν άλλου τύπου συμφέροντα που τους διατηρούν στον αέρα για εξίσου «άλλους» λόγους.

Το άρθρο εστίασε το ενδιαφέρον του σε σταθμούς μουσικούς που – ανεξάρτητα από το Format τους- μπορούν να γίνουν κερδοφόρες επιχειρήσεις. Και επειδή στις μέρες μας ακόμη και αυτό δεν φαντάζει αυτονόητο διευκρινίζουμε…

Κερδοφόρα ραδιοφωνική επιχείρηση είναι εκείνη που ετησίως έχει έσοδο το οποίο καλύπτει ΑΝΕΤΑ τα τρέχοντα έξοδα και τις υποχρεώσεις , συντηρεί και πληρώνει αξιοπρεπώς το προσωπικό της και σε λογικό χρονικό διάστημα, επιστρέφει στον ιδιοκτήτη του σταθμού τα χρήματα που έχει επενδύσει για να αγοράσει και να στήσει το σταθμό.

Και μετα από όλα αυτά, να αφήνει στην ιδοκτησία και κέρδος. Όταν κάτι από τα προηγούμενα ΔΕΝ συμβαίνει, υπάρχει πρόβλημα βιωσιμότητας του σταθμού και το μοιραίο τέλος είναι αναπόφευκτο.

Και για να κλείσουμε το άρθρο κάπου εδώ. Ελπίζουμε ότι ως ιδιοκτήτες λαβατε υπόψη όλες τις βασικές προυποθέσεις που προαναφέραμε στο Α μέρος για να αποφασίσετε σε δεύτερη φάση για το ποιο Format είναι κατάλληλο για την επιχείρηση σας.

Διότι μόνο ως τετοια πρέπει να την αντιμετωπίσετε καθότι είναι πολυέξοδη. Κατόπιν τούτου συμβουλευτείτε μια εταιρία συμβούλων που να έχει εμπειρία σε radio consultancy και βεβαίως ΦΡΟΝΤΙΣΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΛΑΒΕΤΕ ΩΣ ΔΙΕΘΥΝΤΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΕΝΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΓΝΩΣΤΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ. Και όχι κάποιο ανήψι σας, «έλα μωρε καλό παιδί είναι πάντα ήθελε να ασχοληθεί με το ραδιόφωνο, ας του δώσουμε μια ευκαιρία».

Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί είναι επιχειρήσεις και όχι Κέντρα Φροντίδας και Πρόνοιας για φίλους της μουσικής.

Στο A μέρος από το άρθρο μας “Θέλω να αλλάξω το music Format του σταθμού μου”
ασχοληθήκαμε με όλα εκείνα τα στοιχεία,που πρέπει να λάβει κανείς υπόψη του πριν καν
μπει στην διαδικασία να αποφασίσει ποιο Format ταιριαζει καλύτερα στην ραδιοφωνική αγορά
της περιοχής του.

Και φυσικά ποιο είναι εκείνο το μουσικό προφίλ που θα επιτρέψει στον
σταθμό να είναι κερδοφόρος, να έχει έσοδα, διότι ΜΟΝΟ οι ιδιοκτήτες των σταθμών έχουν
ρεαλιστική γνώση και ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ εικόνα για το πόσο πολυέξοδος είναι ένας ραδιοφωνικός
σταθμός. Μικρός η μεγάλος, δεν παίζει ρόλο.

Και, λυπάμαι που το λέω, είναι πολυτέλεια που
δεν την αντέχει κανείς πια οικονομικά, να έχει έναν ραδιοφωνικό σταθμό που να «μπαίνει
μέσα κάθε μήνα» αλλά να, παίζει «ωραία μουσική».

Υποθέτουμε λοιπόν ότι μετα από την έρευνα αγοράς που έχουμε κανει και μετά από μια
προσεκτική αξιολόγηση καταλήξαμε σε ένα κατάλληλο Format για την πόλη μας.
Να διευκρίνισουμε και κάτι που είναι σημαντικό .

ΔΕΝ υπάρχουν στο ραδιόφωνο μόνο τα
«κλασσικά» Format CHR, AC, ROCK, JAZZ, NEWS TALK, SOFT AC, SPORTS RADIO,
TOP 40, RELIGIUS, JACK FORMAT, CLASSIC, COUNTRY, etc Ναι είναι αλήθεια, ότι σε
πολλα μέρη του πλανήτη, παρατηρείται το φαινόμενο κάποια διαφορετικά – ασυνήθιστα –
Format ραδιοφώνου να είναι επιτυχημένα και κερδοφόρα.

Μέχρι και Family Radio Format
υπάρχει για ραδιοφωνικούς σταθμούς που στοχεύουν σε ακροατήριο κυρίως μικρα παιδιά και
γονείς.

Αυτό λοιπόν που θέλω να επισημάνω, είναι να μην μας φαίνεται παράξενο, όταν ένα
«διαφορετικό» Format κερδίζει αξιόλογο – στον αριθμό – ακροατήριο. Και σίγουρα ΔΕΝ είναι
τυχαίο όταν συμβαίνει αυτό.

Οι παράγοντες συνήθως είναι είτε η απουσία στην ίδια περιοχή
ραδιοφωνικού σταθμού που να διαθέτει προφιλ ανταγωνιστικό για το ίδιο κοινό, η απουσία
γενικώς ραδιοφωνικών σταθμών των οποίων το προφίλ να κανει θραύση σε όλες τις ηλικίες.

Καταλήγοντας λοιπόν θα λέγαμε το εξής πολύ απλό, όταν ένας ραδιοφωνικός σταθμός
έχει επιτυχία με οποιοδήποτε Format, ΔΕΝ είναι τυχαίο. Υπάρχει λόγος, και ο λόγος
είναι ότι υπάρχει το ανάλογο κοινό για το συγκεκριμένο προφίλ .

Στην ελληνική αγορά όπως συμβαίνει και σε όλες τις ραδιοφωνικές αγορές του κόσμου
υπάρχουν βασικά 2 κατηγορίες από Format. Η μια κατηγορία είναι φυσικά τα Διεθνή Format
(CHR, AC, ROCK, JAZZ, NEWS TALK, SOFT AC etc) και η δεύτερη κατηγορία βασικά
περιλαμβάνει τα Format με τα εγχώρια μουσικά είδη που – για την πατρίδα μας – είναι μεταξύ
άλλων η Ελληνική pop, Εντεχνη μουσική, ελαφρολαικό, ελληνική ροκ, Λαικά, παραδοσιακή
μουσική κτλ

Με λίγα λόγια η εγχώρια μουσική κάθε χώρας δημιουργεί και τα δικά της εγχώρια Format για
τους αντίστοιχους ραδιοφωνικούς σταθμούς. Στις χώρες της Λατινικής Αμερικής για
παράδειγμα υπάρχουν αντίστοιχα Format που απαρτίζονται από κάθε είδους “latin”
ακούσματα κτλ.

Αυτό όμως που παρατηρείται σε ΟΛΕΣ τις χώρες και φυσικά και στην Ελλάδα, είναι ότι
συγκεκριμένα Format του εξωτερικού και συγκεκριμένα ελληνικά Format εγχώρια, είναι αυτά
που κερδίζουν περίπου το 93% της ραδιοφωνικής αγοράς.

Με βάση αυτό το φαινόμενο
πιστεύω ότι αξίζει να ασχοληθεί κανείς περισσότερο με αυτά τα Format Ραδιοφώνου. Και
παλι, το διευκρινίζω, δίχως καμία διάθεση, «υποβίβασης» των υπόλοιπων Format που
υπαρχουν.

Απλά, για να γίνει εντελώς κατανοητό, ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΤΑ
FORMAT ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΟΥΝ ΤΗΝ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΥΡΩΣΤΙΑ ΤΩΝ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ.

Κατοπιν τούτου επιλέγω μερικά που πάντα ξεχωρίζουν με τυχαία σειρά.

CHR( Διεθνές και ελληνικό ρεπερτόριο) Contemporary Hit Radio

ΔΙΕΘΝΕΣ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ Περιλαμβάνει όλες τις ΤΩΡΙΝΕΣ διεθνείς επιτυχίες pop rock etc που σαρώνουν στα chart του πλανήτη. Μερικοί αντιπροσωπευτικοί καλλιτέχνες των τελευταίων 3 δεκαετιών είναι οι εξής Rihanna, Katy Perry, Dua Lipa, Maroon 5, Bruno Mars, Billie Eilish, Maluma, Lewis Capaldi, Shakira,Taylor Swift, Justin Timberlake, Pink etc

Όμως και η ίδια η κατηγορία CHR έχει κατά τόπους πολλές υποκατηγορίες. Ραδιοφωνικοί σταθμοί ανα τον κόσμο, δίνουν ένα τοπικό χρώμα ανάλογα με τα ακούσματα των ακροατών της περιοχής τους που σημαίνει ότι και το CHR ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ.

Σε κάθε χώρα οι καλλιτέχνες γνωρίζουν πολλες φορές επιτυχία με ένα διαφορετικό τραγούδι, η καποιος καλλιτέχνης γνωρίζει γενικώς μεγάλη επιτυχία μόνο σε ορισμενες χώρες και πάει λέγοντας. Κατά συνέπεια και αυτό, επηρεάζει το playlist ενός ραδιοφωνικού σταθμού CHR ανα χώρα και περιοχή πολύ συχνά, και το κάνει πολύ διαφορετικό.

Κατά βάση πάντως οι μεγάλες τωρινές pop rock επιτυχίες είναι αυτές που απoτελούν το ρεπερτόριο στην κατηγορία CHR διεθνώς. Αυτό όμως σημαίνει ότι ένας local καλλιτέχνης της pop και με ξένο στίχο μπορει να βρίσκεται ψηλά στις προτιμήσεις των ακροατών της CHR στην πατρίδα του.

Για παράδειγμα στην Ελλάδα η Ελενη Φουρειρα είναι μια τέτοια περίπτωση. Στο Μεξικό η στην Βραζιλία αναλόγως είναι καποιοι πολύ δημοφιλείς «ντόπιοι» καλλιτέχνες που και αυτοί με τη σειρά τους με μεγαλη επιτυχία στις χώρες τους, βρίσκονται δίπλα δίπλα με τους παγκοσμίως καταξιωμένους τραγουδιστες Ariana Grande, Ed Sheeran, Camilla Cabello, AvaMax, Sia,Taylor Swift, Tones and I etc. Κατά συνέπεια σε κάθε χώρα η λίστα των καλλιτεχνών για σταθμούς CHR βασικά ποικίλει.

Και φτάνουμε στο «ελληνικό» CHR

Ναι ουσιαστικά υπάρχει και «ελληνικό» CHR με ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ και καλλιτέχνες όπως Τάμτα, Έλενα Παπαρίζου, Σάκης Ρουβάς, Γιώργος Σαμπάνης, Ελενη Φουρέιρα, Ονειράμα, Μέλισσες, ΟΝΕ, Going Through, Διονύση Σχοινά κτλ. Κατά βαση το pop rock άκουσμα που γνωρίζει μεγαλη επιτυχία στα charts της χώρας μας είναι αυτό «απαρτίζει» το ρεπερτόριο της «ελληνικής» CHR λίστας .

Οπότε τι μεταδίδουμε από τον σταθμό μας? Από την προσωπική μου εμπειρία συνιστώ τις εξής λύσεις που θεωρώ ότι έχουν μεγαλύτερη επιτυχία στις ραδιοφωνικές αγορές της Ελλάδας¨:

1. Playlist αποτελούμενο 100% από διεθνείς επιτυχίες δηλαδή CHR δίχως ελληνικές επιτυχίες

2. Playlist αποτελούμενο 80% από διεθνείς επιτυχίες και 20% από ελληνικές δηλαδή CHR ξένο και ελληνικό μαζί

3. Playlist αποτελούμενο 100% από ελληνικές επιτυχίες δηλαδή «ελληνικό» CHR δίχως ξένες επιτυχίες

4. Playlist αποτελούμενο 80% από ελληνικές επιτυχίες και 20% από διεθνείς επιτυχίες, δηλαδή «ελληνικό» CHR και ξένο μαζί

Αναφορικά με τις αναλογίες κατά περίπτωση τα ποσοστά μπορεί να είναι και 90% και 10% αντίστοιχα

Τα mixed Format CHR συνήθως έχουν μεγαλύτερη ανταπόκριση ιδίως στα μεγάλα αστικά κέντρα. Σχετικά με τις ηλικίες στις οποίες απευθυνόμαστε είναι κατά κύριο λόγο οι πιο νεαρές ηλικίες. Το ρεπερτόριο του CHR ξεκινάει από τις ηλικίες 13-14 και καταλήγει οριακά στις ηλικίες 24- 30, μέχρι 34. Το νεανικό κοινό σε αυτό το Format πάντα δίνει δυναμική στον σταθμό αλλα όχι και ανάλογη κερδοφορία.

AC, SOFT AC, HOT AC (Διεθνές) Adult Contemporary Radio

ΔΙΕΘΝΕΣ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ Περιλαμβάνει όλες τις διεθνείς επιτυχίες pop rock etc χρονικά από μια 10ετία με 15ετία και πίσω, μέχρι και την δεκαετία του 70 οριακά την δεκαετία του 60. Όπως γίνεται κατανοητό από τον χαρακτηρισμό Adult, απεθύνεται σε ενήλικες, κυρίως μέχρι τις ηλικίες των 55 για τους γηραιότερους ακροατές και μέχρι τα 25 για τους πιο νέους.

Είναι το πιο «ανοικτό» Format και το πιο ευέλικτο. Γιαυτό είναι και το πιο «επικίνδυνο». Η δυνατότητα να προσθέσεις στο playlist του AC Format καταρχήν τραγούδια με tempo soft, medium και up, αμέσως δημιουργεί και υποκατηγορίες στο ίδιο το είδος όπως HOT AC έαν το μεσο tempo των τραγουδιών είναι medium και up και Soft AC όταν τα τραγούδια κατά κορον είναι soft στο tempo τους.

Σε αυτή τη περίπτωση ο σταθμός χαρακτηρίζεται και ως Easy Listening. Η συγκεκριμένη κατηγορία σίγουρα αποτελεί τον στόχο πολλών ιδιοκτητών ραδιοφωνικών σταθμών που προσανατολίζονται σε διεθνές ρεπερτόριο. Οι ηλικίες που ακούνε AC, SOFT AC, HOT AC είναι και εκείνες που φέρνουν την κερδοφορία σε έναν σταθμό διότι αποτελούνται από ακροατές με εισόδημα.

Όμως η μεγαλη ποικιλία από τους καλλιτέχνες που απαρτίζουν αυτό το Format δημιουργεί μια έξτρα δυσκολία στο σεταρισμα μιας κατάλληλης λίστας με επιτυχημένη στόχευση σε συγκεκριμένο κοινό.

Μερικοί αντιπροσωπευτικοί καλλιτέχνες των τελευταίων δεκαετιών είναι οι εξής

1. Madonna, Elton John, Celine Dion, Adele, Air Supply, Mariah Carey, Rod Stewart, Depeche Mode, Billy Joel, Toto, Duran Duran, Cutting Crew,Kansas, Lionel Richie, Perry Como, Fleetwood Mac, Amy Grand, Johnny Mathis, Michael Jackson, Lettermen, Beatles, 5th Dimension, Culture Club, David Bowie, Tina Turner, Cher, Dianna Ross, Kool and the Gang,Whitney Houston, Michael Bubble,George Michael, Frank Sinatra,Barry White κτλ μέχρι και Ed Sheeran από τους νεότερους.

Όπως σε όλα τα Format έτσι και σε αυτό είναι απαραίτητη η πολύ προσεκτική επιλογή των τραγουδιών, να είναι μόνο επιτυχίες και ο music scheduler που θα αναλάβει το ρολόι music clock του σταθμού θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός με την κατανομή των τραγουδιών στις σωστές κατηγορίες.

(Συνεχίζεται)

Θέλω να αλλάξω το Format του σταθμού μου. Τα τελευταία χρόνια δεν θυμάμαι πόσες φορές και με πόσους ιδιοκτήτες ραδιοφωνικών σταθμών έχω συζητήσει για το συγκεκριμένο θέμα. Βασικά η συγκεκριμένη διαδικασία είναι όντως ΜΕΓΑΛΟ πρόβλημα, για ΕΚΕΙΝΟΥΣ.

Προ 25ετίας βέβαια, (και βάλε) είτε διότι ένας υπάρχον σταθμός έπρεπε να αλλάξει το προφίλ του, είτε επειδή ένας νέος σταθμός ξεκινούσε, άκουγες συχνά τα εξής τραγελαφικά από ορισμένους “ιδιοκτήτες”: «Μεγάλε εμένα μου αρέσει πολύ ο Στράτος (Διονυσίου) και τώρα που αγόρασα σταθμό λέω να παίζουμε παλιά λαικά, έτσι, για να γουστάρουμε. (@#$%#@@)

Η το άλλο χαριτωμένο : Ακου μάγκα, εγώ είμαι παιδί των Εξαρχείων μεγάλωσα μέσα στη ροκιά(!?!!) γιαυτο θέλω ο σταθμός μου να παίζει ροκιές αβέρτα (πως λέμε κουβέρτα) Και διάφορα άλλα τέτοια απίθανα, από «ιδιοκτήτες» ραδιο-φονικών σταθμών.

Εντάξει, μετά, όταν το καραβι πήγαινε άπατο, η τους έφταιγε ο ίδιος ο σταθμός, η έφταιγαν οι παραγωγοί, η ο Ερμής που ήταν ανάδρομος, κτλ. Αυτά συνέβαιναν τότε, αλλά ΔΕΝ είναι αλήθεια, ότι σήμερα, παρόμοια φαινόμενα με «ιδιοκτήτες» ραδιοφωνικών σταθμών έχουν εκλείψει εντελώς.

Ακόμη υπάρχουν αρκετές τέτοιες περιπτώσεις. «Ιδιοκτήτες» σταθμών που θα έπρεπε να ασχολούνται με χιλιάδες ενδιαφέροντα πράγματα.(εκτός από το ραδιόφωνο)

Εμεις θα ασχοληθούμε με τους υπόλοιπους, με εκείνους που είναι σοβαροί και προβληματισμένοι, και για οποιοδήποτε λόγο πρέπει να αποφασίσουν τι προφίλ (format) θα δώσουν στον σταθμό τους.
CHR, AC, ROCK FORMAT, NEWS TALK, SOFT AC, TOP 40, RELIGIUS FORMAT(ΕΥΛOΓΗΣΟΝ) και διάφοροι άλλοι δημοφιλείς όροι και ορολογίες.

Πριν πάμε σε τέτοιες ορολογίες να πάμε στα πιο…βασικά.
Ζεις λοιπόν σε μια πόλη στην οποία απέκτησες η είχες ήδη έναν ραδιοφωνικό σταθμό(η και περισσότερους).

Η πόλη έχει 50.000 κατοίκους η 300.000 η 2.000.000 ή 6.000.000 η και περισσότερους, δεν παίζει ρόλο. Όσους κατοίκους και να έχει η πόλη σου, καταρχήν θα πρέπει να υπολογίσεις πολύ προσεκτικά (και να προσεγγίσεις τελικά) με την μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια το πόσο είναι (αριθμητικώς) το κοινό που θέλεις να κερδίσεις.

Ακόμη καλύτερα, να κερδίσεις ένα κοινό που ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ (ανταγωνιστής) σταθμός στην πόλη σου. Η διαδικασία αυτή είναι ένα radio market research που ιδανικά θα πρέπει να το αναθέσεις σε μια έμπειρη εταιρία να το διεκπεραιώσει για σένα.

Αλλά επειδή το κόστος για αυτην την διαδικασία είναι υψηλό, ιδίως όταν πρόκειται για ραδιόφωνο σε μια πόλη με λίγους κατοίκους, τότε τουλάχιστον προσπάθησε να κανεις μια σωστή εκτίμηση κατιδιαν πριν ξεκινήσεις να μεταδίδεις οτιδήποτε από τον σταθμό.

ΔΕΝ είναι ΚΑΘΟΛΟΥ εύκολο να κάνεις σωστά και πετυχημένα, μόνος σου μια σωστή βολιδοσκόπηση την τοπικής ραδιοφωνικής αγοράς. Όμως θα δώσουμε μερικά τιπς που πιστευουμε ότι θα βοηθήσουν προς την σωστή κατεύθυνση του πως, αποφασίζεις για το ποιο είναι το καταλληλο προφίλ / format για τον σταθμό σου.

Μερικά πολύ βασικά στοιχεία που καταρχήν πρέπει να συγκεντρώσεις είναι μεταξύ αλλων τα εξής.

Α. Ποιος είναι ο συνολικός πληθυσμός της πόλης και των γύρω περιοχών τις οποίες καλύπτεις ΚΑΛΑ με τον ραδιοφωνικό σταθμό.

Να δίνεις πάντα προτεραιότητα στην πρωτεύουσα του Νομού σου, και να την καλύπτεις άριστα. Δηλάδη το σήμα του σταθμού να ακούγεται δυνατά και καθαρά σε όλη τη πόλη. Στις απομακρυσμένες περιοχές στις οποίες δεν ακούγεσαι καθόλου καλα, ΔΕΝ έχει ΚΑΝΕΝΑ νόημα να συνυπολογίσεις τον πληθυσμό αυτών των περιοχών.

Με λίγα λόγια εάν σε καποιο χωριό/χωριά του Νομού δεν ακούγεσαι καλά και δεν μπορείς και να ακουστείς, τότε δεν χρειάζεται και να αγχώνεσαι καθόλου για το πόσους κατοίκους έχει εκει και τι ακούνε. Με λίγα λόγια μας ενδιαφέρει μόνο εκει που ακούγεται καθαρά ο σταθμός να προσπαθούμε να κερδίσουμε το κοινό που ζει σε αυτές τις περιοχές!

Β. Από τον συνολικό πληθυσμό, πόσοι και ποιοι είναι εκείνοι – κατ’ εκτίμηση – που ακούνε ραδιόφωνο. Δηλαδή εάν ο συνολικός πληθυσμός των περιοχών που καλύπτεις καλά είναι πχ 100.000 κάτοικοι, πόσοι εξ αυτών πιστεύεις ότι ακούνε ραδιόφωνο. Οι 60.000? Λιγότεροι? Περισσότεροι?

Γ. Από εκείνους που πιστεύεις ότι τελικά ακούνε όντως ραδιόφωνο, πόσοι είναι άντρες και πόσοι είναι γυναίκες? Κατ’ εκτίμηση πάντα. Να προτιμάς ΠΑΝΤΑ να έχεις επιτυχία ΠΡΩΤΑ στο γυναικείο κοινό, και μετά στο αντρικό.

Θυμίσου, οι γυναίκες είναι opinion leader, και ακόμα και τα αντρικά προιόντα, αποφασίζουν εκείνες εάν τους αρέσουν. Για τόλμα να αγοράσεις αφρό ξυρίσματος με μυρωδιά που μισεί η γυναίκα σου καI τα λέμε.

Δ. Ποιες ηλικίες ακούνε στην πόλη / περιοχή σου περισσότερο ραδιόφωνο και με ποιον τρόπο? Ακούνε από το αυτοκίνητο, από το σπίτι, με κλασσικό δέκτη, μέσω Διαδικτύου μήπως? Σχετικά με το Διαδίκτυο υπάρχει σε όλες τις περιοχές αξιοπρεπής σύνδεση, από τις περιοχές που σε ενδιαφέρουν?

Ε. Ποιο μουσικό είδος είναι το πιο δημοφιλές στην περιοχή σου και ποιο νομίζεις ότι είναι το πιο δημοφιλές με βάση την ηλικία?

Ζ. Ποιες ηλικίες ακούνε πολύ ραδιόφωνο στην περιοχή σου και κυρίως ΤΙ ΑΚΟΥΕΙ ποια ηλικία αντίστοιχα.

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα στοιχεία που θα πρέπει να συγκεντρώσεις και να προσπαθήσεις να τα αναγάγεις σε χρήσιμη πληροφορία που θα σε οδηγήσει τελικά στο τι ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ από την ραδιοφωνική σου αγορά, και εάν αυτό που ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ το ακούει ένα κοινο που είναι και αγοραστικό κοινό.
Διότι εάν διαπιστώσεις

ότι υπάρχει ένα κοινό στις ηλικίες 13-14 που είναι ελεύθερο στην αγορά σου, να σε πληροφορήσω από τώρα ότι 1ον μαλλον δεν ακούει καθόλου ραδιόφωνο, διότι προτιμά το internet εξολοκλήρου και το Spotify, και κατά δεύτερον η τσέπη του 13άρη

ΔΕΝ ενδιαφέρει τους πελάτες του σταθμού σου από τους οποίους περιμένεις να συγκεντρώσεις τις διαφημίσεις τους. (Εκτός και εάν καταφέρεις να κανεις ακροάτριες τις μανάδες των 13αρηδων οπότε το πράγμα αλλάζει)

Θέλει ΠΟΛΥ μελέτη το ποιες είναι οι ηλικίες και ποιο είναι το κατάλληλο κοινό ( audience ) στο οποίο θα πρέπει να κάνεις focus και να το στοχεύσεις επιτυχημένα.
Όταν το καταφέρεις αυτό, ΤΟΤΕ θα αποφασίσεις και τι είδους Format ( προφιλ ) θα δώσεις στον σταθμό σου.

Μην βιαστείς, μην πάρεις κάποια απόφαση γρήγορα και επιπόλαια, και μην επηρεάζεσαι από το τι ΑΡΕΣΕΙ ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣ! ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ Ο ΑΚΡΟΑΤΗΣ ΤΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΣΟΥ και φυσικά ΔΕΝ θα είσαι εσύ και…οι πελάτες του σταθμού.

Ο σταθμός ανήκει σε σένα και το πρόγραμμα του σταθμού πρέπει να «ανήκει» στος ακροατές. Να το αγαπούν και να το νιώθουν σαν να είναι δικό τους.
Έαν κατανόησες όλα τα παραπάνω, στο επόμενο άρθρο θα ασχοληθούμε με το τελικό Format και το προφίλ του νέου σταθμού σου.

(Συνεχίζεται)

[metaslider id=6874]

Εάν για έναν οδηγό αγώνων το άκρως απαραίτητο αξεσουάρ για την προστασία του κεφαλιού του είναι το κράνος του, το άκρως απαραίτητο αξεσουάρ για έναν ραδιοφωνατζή είναι τα ακουστικά του. Για να «προστατέψει», τα αυτιά του.

Ακουστικά υπάρχουν, δίχως υπερβολή, εκατοντάδες χιλιάδες στην αγορά. Και τα βρίσκεις παντού, απο περίπτερα και σούπερ μαρκετ, σε…πανηγύρια και λαικές αγορές, σε όλα τα χρώματα και για όλα τα γούστα. ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΜΩΣ ΟΧΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΧΡΗΣΕΙΣ όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω.

Από όλα αυτά τα ακουστικά, πολύ δημοφιλή στο ευρύ κοινό, είναι εκείνα τα βολικά «μικρά» για μέσα στο αυτί μας, που πωλούνται για smartphones, Laptop, Tablet, mp3player etc. Τα συγκεκριμένα, είναι τόσα πολλά πια, που ΔΥΣΤΥΧΩΣ θα τα συναντήσουμε παντού. Ατυχώς ΚΑΙ στο ραδιόφωνο. Βασικά, ευτυχώς, όχι τόσο στο ραδιόφωνο όσο στους web σταθμούς.

Και επειδή ΚΥΡΙΩΣ με Διαδικτυακούς σταθμούς ασχολούνται άνθρωποι που δεν έχουν εξειδίκευση, από τώρα δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι αυτού του είδους τα ακουστικά, όσο πρακτικά και χαριτωμένα και εάν δείχνουν, ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ WEB RADIOS ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΗΘΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΑ.

Πριν προχωρήσουμε, να διευκρινίσουμε ότι υπάρχουν ορισμένα ακουστικά in ear για “μέσα στο αυτί”, με εξαιρετικές αποδόσεις αλλα εκτός του ότι δεν είναι για όλες τις τσέπες δεν είναι και πάλι κατάλληλα για όλες τις χρήσεις. Και εμας μας ενδιαφέρει η χρηστικότητας τους στο ραδιόφωνο. Και εδώ είναι απαραίτητο κάτι εντελώς διαφορετικό.

Εμάς θα μας απασχολήσουν μονο 2 ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ κατηγορίες ακουστικών.

Η πρώτη κατηγορία, αφορά τα broadcast use ακουστικά, που είναι κατάλληλα για χρήση στο ON AIR studio των σταθμών, αλλά και για τους ΠΑΣΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ ΚΑΙ ΕΚΦΩΝΗΤΕΣ. Είτε αυτοί εργάζονται σε ραδιοφωνικό σταθμό, είτε ασχολούνται με κάποιο web radio. Η δεύτερη κατηγορία είναι τα ακουστικά που είναι απαραίτητα στο production του σταθμού.

Βέβαια είθισται σε πολλούς ραδιοφωνικούς σταθμούς να χρησιμοποιούν ΚΑΙ στο production τα ακουστικά του ON AIR, αλλά δεν προτείνεται αυτό και θα δικαιολογήσουμε το γιατί, ευθύς αμέσως. Στο production studio …ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΣ! Γίνεσαι δημιουργικός, βάζεις την φαντασία να μοντάρει κάτι ηχητικώς ξεχωριστό.

Από την απλή ηχογράφηση μιας φωνής (που δεν πρέπει να είναι τόσο απλή) μέχρι και την πιο σύνθετη πολυκάναλη παραγωγή, για να ακούσεις τελικά ως ηχολήπτης και δημιουργός τι έχεις ηχογραφήσει, χρειάζεσαι ΚΑΛΑ ΑΚΟΥΣΤΙΚΑ, ανοικτού τύπου, με μεγάλη απόκριση.

Η νοοτροπία – τι τα χρειάζομαι αφου έτσι και αλλιώς στο ραδιόφωνο η απόκριση άντε να φτάσει στα 16 khz, οπότε δε βαριέσαι – είναι άκυρη. (Και ερασιτεχνική, με την κακή έννοια του όρου) Οφείλεις, ως επαγγελματίας να φτιάξεις κάτι εξαιρετικό για imaging πχ στο production με όλες τις συχνότητες σαν να χρειαστεί να μεταδοθεί για χρήση…high fidelity, τρόπος του λέγειν.

Ενταξει το high fidelity ήταν αστείο, αλλα αυτό που είναι σοβαρό είναι το εξής. Όσο πιο άρτιο σε παραγωγή και συχνότητες κτλ είναι το imaging από το production, τόσο πιο ποιοτικά και εντυπωσιακά θα ακουστεί και στον αέρα. Ακόμη και ο τελικός πολύμπαντος επεξεργαστής του σταθμού σου θα το…εκτιμήσει αυτό.

Για να είμαστε ρεαλιστές, στο production χρειάζεσαι καταρχήν ένα καλό ζευγάρι nearfield monitor ηχεία. ΚΑΙ ΕΔΩ ΓΕΛΑΜΕ. Διότι στην συντριπτική πλειοψηφία τα monitor ηχεια στους σταθμούς στο production, (ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ και nearfield και monitor ηχεία κιόλας), συνήθως είναι τα πολύ φτηνά της αγοράς, που είναι και πολύ φτηνά σε απόδοση.

Άσε που παρατηρείται συχνά και το φαινόμενο να υπάρχουν στο production ηχεια HIFI για…σαλόνι (έλα μωρέ καλά παίζουν, τα είχα σπίτι μου και βγάζουν και ένα μπάσο ήχο να δεις…@##%%#)

Η «Καταλληλότητα» τέτοιων ηχείων για production καμία φυσικά. Δεν είναι ρεαλιστικά στον ήχο για χρήση monitoring, δεν είναι «οσο flat και ουδέτερα» πρέπει να είναι στο άκουσμα και τελικά αντε στη καλύτερη να συναντήσεις monitor nearfield ηχεία των 300 ευρώ.

Και πάλι καλά να λες. Φυσικά αυτά δεν ισχύουν για όλους τους ραδιοφωνικούς σταθμούς αλλα για πολλούς, δυστυχώς. Οπότε καταλήγουμε, στο πως θα ακούσεις τελικά άρτια, και εντελώς αντιπροσωπευτικά αυτό που μόλις δημιουργησες με πολύ κόπο?

Με ένα ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ζευγάρι ακουστικά. Διότι ένα ζευγαρι ακουστικά ανοικτού τύπου με μεγάλο φάσμα συχνοτήτων και αντιπροσωπευτική χροιά, θα σου δώσει την δυνατότητα να ακούσεις αυτό που όντως έχεις ηχογραφήσει. Καi ένα βασικό πλεονέκτημα. Είναι ακουστικά, ΔΕΝ θα επηρεαστεί και δεν θα αλλοιωθεί αυτό που ηχογράφησες και ακούς από την πιθανώς κακή ακουστική του production studio.

Διότι και αυτό είναι σύνηθες σε πολλούς ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ακουστικά ανοικτού τύπου και εξαιρετικής ακουστικής ποιότητας στο production είναι ένα απαραίτητο όπλο για τον ηχολήπτη και τον production manager του σταθμού.

Μερικά πολύ αξιόλογα ακουστικά ανοικτού τύπου, ιδανικά για το production είναι και τα εξής ( Με τυχαία σειρά αφενός και αφετέρου υπάρχουν ακόμη πολλά αξιόλογα από άλλες εταιρίες, καθώς και ορισμένα κλειστού τύπου με υψηλή απόκριση συχνοτήτων )

[metaslider id=6908]

Audio Technica ATH-AD700 X Απόκριση από 5 Hz – 30 kHz

Austrian Audio Hi-X55 Απόκριση από 5 Hz – 28 kHz

Adam Studio Pro SP5 Απόκριση 8 Hz – 38000 Hz

Beyer Dynamic DT 1990 PRO Απόκριση από 5 Hz – 40 kHz

Akg K-712 Pro Απόκριση από 10 Hz – 39,8 kHz

Sennheiser HD-650 Απόκριση από 10 Hz – 41 kHz

Audeze LCD-2 Απόκριση από 10 Hz – 50 kHz

*** Δεν θα συμφωνήσουν όλοι με αυτό, αλλά θεωρώ πως στην αγορά υπάρχουν μεν, αλλά είναι λιγοστά δε, τα ακουστικά κλειστού τύπου που έχουν τόσο ποιοτικό ήχο και μεγάλη απόκριση, όσο τα πολύ καλά ακουστικά ανοικτού τύπου. Αντικειμενικά υπάρχουν πάρα πολλά ακουστικά κλειστού τύπου. Όμως, όταν πρόκειται για χρήση broadcast, εάν επιθυμούμε να είναι και ισάξια ποιοτικώς με τα ανοικτού τύπου υψηλών προδιαγραφών, τότε οι επιλογές μας περιορίζονται δραματικά.

** Επίσης στο production τα ακουστικά κλειστού τύπου όταν η μόνωση ΔΕΝ είναι καλή, βοηθούν προφανώς στην απομόνωση οποιουδήποτε περιττού (εξωτερικού) ήχου φυσικά. ΟΜΩΣ σκοπός μας στο production πρέπει να είναι η δυνατότητα εξαιρετικής (ποιοτικής) ακρόασης, δηλαδή να έχουμε καλή απόκριση του ήχου στα ακουστικά μας, και όχι να έχουμε ακουστικά, που απλώς μας προστατεύουν από ανεπιθύμητους ήχους. ΟΙ ΗΧΟΙ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ PRODUCTION, που σημαίνει θεωρούμε ΔΕΔΟΜΕΝΟ ότι το production ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ να έχει εξαιρετική μόνωση. Και τεσπα να μην επιτρέπεται σε κανέναν εξωτερικό θόρυβο να εισχωρήσει μέσα στο στούντιο! Εάν το production για κακή σου τύχη έχει μόνωση…άστα να πάνε, ναι τότε, πάρε καλύτερα ένα ζευγάρι ακουστικά κλειστού τυπου!

ΑΚΟΥΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ON AIR, BROADCAST USE ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΤΥΠΟΥ

Και ενώ στο production είναι ιδανικά τα ακουστικά ανοικτού τύπου όπως είπαμε, στον αέρα χρειαζόμαστε κλειστού τύπου. Και τεσπα τι είναι το ακουστικό κλειστού τύπου τελικά. Επι της ουσίας το «κλειστού» τύπου θα μπορούσε να ονομαζόταν και κλειστού αυτιού.

Τα ακουστικά αυτά θωρακίζουν εντελώς το ανθρώπινο αυτί από πάσης φύσεως εξωτερικούς ανεπιθύμητους ήχους, ακούς μόνο αυτό που είναι απαραίτητο να ακούσεις, φωνή, μουσική κτλ. Δυστυχώς όμως κατασκευαστικώς, όταν κλείσεις το ανθρώπινο αυτί με αυτόν τον τρόπο χάνεις ορισμένες σημαντικές συχνότητες στην απόκριση του ήχου, βασικά «αλλάζεις» και τον τρόπο που ακούει το ανθρώπινο αυτί εν μέρει.

Όταν φοράς ακουστικά κλειστού τύπου και μιλάς και ακούς την φωνή σου και τίποτε άλλο, τότε έχεις ένα πλεονέκτημα. Ας πούμε πως είσαι για παράδειγμα παραγωγός ραδιοφώνου, κάνεις εκπομπή και μιλάς. Είναι πολύ σημαντικό να μην σου αποσπά τίποτε την προσοχή και αφού ακούς μόνο την φωνή σου έχεις και πολύ καλύτερο control στο πώς να μιλάς και πόσο δυνατά για παράδειγμα.

Επίσης έαν η μόνωση στο ON AIR STUDIO δεν είναι καλή, πάλι όταν ακούς την φωνή σου την ώρα που μιλάς, σου είναι πιο εύκολο να καταλάβεις και ΤΙ ΑΛΛΟ «ΠΙΑΝΕΙ» ΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ ΣΟΥ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΏΡΑ. Εάν μάλιστα βρεθείς σε εξωτερικό χώρο η χώρο με πολύ φασαρία είναι πολύ σημαντικό να μπορείς να απομονώνεις την φωνή σου και να ακούς πρωτίστως αυτή και μετα οτιδήποτε άλλο.

Για έναν παραγωγό ραδιοφώνου, έναν δημοσιογράφο η έναν εκφωνήτη, θα έλεγε κανεις πως τα ακουστικά κλειστού τύπου προσφέρουν μια εξαιρετική δυνατότητα όχι στα αυτί τους…αλλα στο στόμα τους. Είναι ακουστικά που σε βοηθούν να αντιλαμβάνεσαι καλύτερα το τι συμβαίνει με την φωνή σου αφου μπορεις και την ακους διότι την απομονώνεις από τους άλλους (εξωτερικούς) ήχους.

Για να αντιληφθούμε ακόμη περισσότερο το πόσο σημαντικό είναι όταν μιλας να ακούς την φωνή σου, και μόνο αυτή, δίχως να αποσπάται η προσοχή σου από άλλους ήχους, έχει λογική να ανατρέξουμε στο παρελθόν. Τότε, όταν πρωτοεμφανίστηκε η ανάγκη για ακουστικά που πρέπει να σε «απομονώσουν» από τους εξωτερικούς ήχους και να επιτρέπουν μόνο στην φωνή σου να ακούγεται.

Στα ακουστικά για τις τηλεφωνήτριες! Έναν αιώνα πριν οι τηλεφωνήτριες καθισμένες η μια δίπλα στην άλλη κατά δεκάδες, με ατέλειωτη φασαρία γύρω τους, για να μπορέσουν να κάνουν τις απαραίτητες τηλεφωνικές συνδέσεις ακούγοντας μόνο την δική τους φωνή και την φωνή στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής, είχαν ανάγκη από ακουστικά εντελώς κλειστού τύπου. Και ας ήταν κάκιστη η ποιότητα ακρόασης.

Άντε μεχρι τους 12 khz απόκριση. Φυσικά δεν ήταν μόνο οι τηλεφωνήτριες που είχαν ανάγκη να απομονώσουν την φωνή τους. Και οι πιλότοι των αεροσκαφών είχαν το ίδιο πρόβλημα και πάει λέγοντας.

Και τώρα παμε στους παραγωγούς μας στο ραδιόφωνο. Η πιο δυσάρεστη εμπειρία που βιώνει καποιος παρουσιαστής όταν μιλάει στο μικρόφωνο και ακούει την φωνή του από τα ακουστικά, είναι ο μικροφωνισμός. Και δεν είναι απλώς δυσάρεστο για τον παρουσιαστή, είναι εντελώς εκνευριστικό και για τον ακροατή στο ραδιόφωνο.

Δεν θα συνεχίσει να ακούει για πολλή ώρα ένας ακροατής που είναι συντονισμένος στον σταθμό και κάθε φορά που ακούει τον παραγωγό να μιλάει ακούει και μικροφωνισμούς. Θα αλλάξει σταθμό. O μικροφωνισμός είναι εκνευριστικός σε όλες του τις εκφάνσεις.

Είτε επειδή προκύπτει από μικρόφωνο και μεγάφωνα είτε επειδή προκύπτει από μικρόφωνο και ακουστικά. Που και αυτά φυσικά, μικρά μεγάφωνα είναι. Τι χρειάζεσαι λοιπόν? Ακουστικά – «μεγάφωνα» που να μην τους επιτρέπεται να «αναπαράγουν» τον ήχο του μικροφώνου. ‘Αρα ακουστικά κλειστού τύπου.

Γιαυτό το λόγο και για όλους τους προηγούμενους που αναφέραμε είναι σημαντικό στο ON AIR να έχουν οι παραγωγοί ακουστικά κλειστού τύπου broadcast. Είτε μέσα στο στούντιο, είτε έξω από αυτό, σε μια εξωτερική μετόδοση.

Επιλέξαμε μερικά ακουστικά κλειστού τύπου της αγοράς που είναι κατάλληλα για broadcast χρήση και ορισμένα μοντέλα των οποίων η απόκριση είναι της ίδιας δυναμικής με αντίστοιχα ανοικτού τύπου, για εκείνους που στο ραδιόφωνο επιμένουν να έχουν και στο ON AIR και στο PRODUCTION ίδια μοντέλα) (με τυχαία σειρά και για όλα τα βαλάντια)

Fostex TH-900 mk2 Απόκριση από 5 – 45 khz

Audio technica ATH M70 X Απόκριση από 5 – 35 khz

Beyer Dymanic DT 770 Απόκριση από 5 – 35 khz

Akg K 92 Απόκριση από 16 – 22 khz

Sony MDR-7506 Απόκριση από 10 – 20 khz

Denon AH-D9200 Απόκριση από 5 – 56 khz

Sennheiser HD 450BT Απόκριση από 18 – 22 khz

the t.bone HD 990D Απόκριση από 10 – 20 khz

Superlux HD-665 Απόκριση από 10 – 20 khz

Πριν από περίπου 25 χρόνια, με την έλευση του ΙΝΤΕΡΝΕΤ σε σπίτια και επιχειρήσεις, η
ποικιλόμορφη εικόνα του Διαδικτύου είχε θορυβήσει την αγορά. Βασικά οι πρώτοι που είχαν
θορυβηθεί ήταν τα ΜΜΕ. Καταρχήν οι εκδότες περιοδικών και εφημερίδων έβλεπαν έναν νέο
αντίπαλο να απειλεί τα δικα τους παραδοσιακά Μέσα.

Οι καναλάρχες είχαν θορυβηθεί διότι στο Ιντερνετ ό κόσμος μπορούσε να βλέπει άξαφνα ότι μεχρι πρότινος μπορούσες να δεις μόνο στην τηλεόραση. Οι ιδιοκτήτες των ραδιοφωνικών σταθμών πίστεψαν ότι τα ανερχόμενα αμέτρητα web radios θα καταδίκαζαν το ραδιόφωνο ακαριαία.

Και τεσπα εκδότες, καναλάρχες και ιδιοκτήτες Ραδιοσταθμών, είχαν θεωρήσει πως το Ιντερνετ
είναι ο «Χάρος» των ΜΜΕ.Εν μερει ίσως να είχαν δίκιο.Το Διαδίκτυο όντως πήρε μια μεγάλη μερίδα από αναγνώστες,τηλεθεατές και ακροατές. Όμως μια μερίδα όσο μεγάλη και να είναι, ΔΕΝ είναι ΠΟΤΕ ολόκληρη η τούρτα.

Με την πάροδο των χρόνων άρχισε να διαφαίνεται εμπορικά αλλα και τεχνολογικά ότι τα
ΜΜΕ πρακτικώς βρήκαν έναν νέο συνεργάτη – συνέταιρο.

Τα περιοδικά και οι εφημερίδες ανοίχτηκαν στην νέα αγορά του Διαδικτύου με δικές του ιστοσελίδες, τα τηλεοπτικά καναλια προσέφεραν διαδικτυακά συγκεκριμένο οπτικό υλικό στους θεατές τους, και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί ανακάλυψαν ότι έχει ενδιαφέρον για τους ακροατές να χρησιμοποιούν το ιντερνετ για να ακούνε τα αγαπημένα τους ραδιόφωνα.

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΑΙ ΙΝΤΕΡΝΕΤ

Δεν άργησαν πολυ να συνειδητοποιήσουν οι ραδιοφωνικοί σταθμοί πως ο «Χάρος» δεν έχει
βγει παγανιά.(για τα ραδιόφωνα) Περισσότερο θύμιζε έναν «κατανάγκην συνέταιρο» η
περίπτωση του Διαδικτύου.

Το πρώτο πράγμα που εκμεταλλεύτηκαν αμέσως οι ραδιοφωνικοί σταθμοί ήταν η δυνατότητα
να έχεις πια ακροατές…όχι μόνο στην πόλη σου, στην χώρα σου, αλλα σε ολόκληρο τον
κόσμο. Άξαφνα οι τοπικοί ραδιοσταθμοί της γης έγιναν «παγκόσμιοι». Και αυτό ισχύει για
ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ανεξαιρέτως.

Ξαφνικά όλοι τους, μπορούσαν να streamαρουν το πρόγραμμα τους παντού και αυτό τους έδωσε 2 βασικά πλεονεκτήματα μεταξύ άλλων.
Πρώτον, όταν ένας ακροατής ραδιοφωνικού σταθμού μιας πόλης φεύγει μακριά είτε για
διακοπές είτε…για πάντα, μπορεί να συνεχίζει να ακούει τον αγαπημένο του σταθμό
οπουδήποτε και να μετακομίσει!

Δεύτερον, ακροατές που ΔΕΝ ήταν ΠΟΤΕ ακροατές ενός ραδιοφωνικού σταθμού, αφου ο
σταθμός δεν εκπέμπει καν στην πόλη τους η στην περιοχή τους, τώρα, δεν υπάρχει
πρόβλημα, μπορούμε να τον ακούμε. Ραδιοφωνικοί σταθμοί απέκτησαν άξαφνα νέους
ακροατές, από περιοχές στις οποίες δεν φτάνει το σήμα τους και δεν μπορούσε και να φτάσει
ποτέ, λόγω απόστασης.

Αυτά όμως είναι 2 πολύ γενικά πλεονεκτήματα. Υπάρχουν πολλά περισσότερα και πιο
εξειδικευμένα που έχουν ενδιαφέρον.
Είναι γνωστό ότι οι παρουσιαστές των ραδιοφωνικών σταθμών έχουν ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΘΕΊ
ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΉΔΗ ΠΡΊΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΙΝΤΕΡΝΕΤ.

Ένας ακόμη λόγος μεταξύ αλλων, για έναν ραδιοφωνικό σταθμό να προβάλει τους παρουσιαστές
του. Όσο και όπως μπορεί. Και αυτό γίνεται πια μέσα από την ιστοσελίδα του σταθμού.
Όσοι μάλιστα σταθμοί έχουν ασχοληθεί σοβαρά και επαγγελματικά με αυτην την διαδικασία
έχουν βγει κερδισμένοι όπως έχουν δείξει πρόσφατες έρευνες.

Η προβολή και προώθηση των παρουσιαστών του σταθμού μέσω της ιστοσελίδας
ισχυροποιεί τους δεσμούς των ακροατών με το σταθμό, τους κανει πιο μόνιμους
ακροατές. Και όλοι ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι να κρατήσεις τους ακροατές σου.

Από ένα απλό δημοσιευμένο βιογραφικό του κάθε παραγωγού στην ιστοσελίδα, μέχρι και την
εξαιρετική δυνατότητα της διαδραστικής επικοινωνίας των παραγωγών με τους ακροατές, οι
δυνατότητες είναι παρα πολλές και τα οφελήματα επίσης.

Viber, Skype, e-mail, chat etc όλες αυτές οι διαδικυτακές υπηρεσίες φέρνουν τους παραγωγούς αλλα και τον ίδιο το σταθμό πιο κοντά στους ακροατές του.
Ένα ακόμη πλεονέκτημα είναι η συμμετοχή των ακροατών του σταθμού τόσο σε
διαγωνισμούς όσο και σε εκδηλώσεις μέσω του Διαδικτύου.

Τα προφίλ των σταθμών σε Facebook, Twitter, Instagram etc γεμίζουν πλεόν με τιςε συμμετοχές των ακροατών οι οποίοι στέλνουν μηνύματα, κάνουν αιτήματα, συμμετέχουν σε διαγωνισμούς, ζητουν τραγούδια, δηλώνουν συμμετοχή σε εκδηλώσεις κτλ Μια ΜΕΓΑΛΗ σειρά από υπηρεσίες προσφερόμενες στους ακροατές, γίνεται πια μέσω Διαδικτύου.

Ακόμη μια εξαιρετική υπηρεσία χρήσιμη για τους μουσικούς ραδιοσταθμούς είναι και οι
μουσικές έρευνες on line μέσω της ιστοσελίδας των σταθμών. Η δυνατότητα να
επιτρέπεις στον ακροατή σου να αξιολογεί τα τραγούδια που μεταδίδει ο σταθμός, η να
προτείνει νέα τραγούδια, μπορεί να είναι ένα δυνατό όπλο για ένα ραδιοφωνικό σταθμό ώστε
να κατανοήσει καλύτερα τι ακριβώς ζητούν οι ακροατές του.

Όμως οι χρήσιμες υπηρεσίες που προσφέρει το Διαδίκτυο σε έναν ραδιοφωνικό σταθμό δεν
σταματούν εδώ. Δεν είναι μόνο η δυνατότητα να streamαρεις παντού συνολικά το πρόγραμμα
σου μέσω ιστοσελίδας και application ένα θετικό στοιχείο. Η δυνατότητα να διαθέτεις στην
ιστοσελίδα σου εκπομπές on demand με podcasting είναι ακόμη ένας τρόπος για να
προσφέρεις ακόμη περισσότερα στους ακροατές σου.

Και κάπου εδώ έρχεται κάτι, που πια αποτελεί βασικό και αναπόσπαστο κομμάτι της διεξαγωγής των ραδιοφωνικών εκπομπών από τώρα και στο μέλλον.
Οι εκπομπές στους ραδιοφωνικούς σταθμούς να γίνοντια πια σχεδόν εξ ολοκλήρου
μέσω Διαδικτύου.

Οι παραγωγοί να βρίσκονται στο σπίτι τους και κάνουν από κει πια
τις εκπομπές μέσω IP χάρη στο Internet.
Το 89% της παγκόμιας αγοράς του ραδιοφώνου και το 96% των επαγγελματικών σταθμών
προσανατολίζεται στο να δημιουργήσει πρακτικές λειτουργικές συνθήκες κατ οίκον για
τους παραγωγούς του σταθμού.

Οι εκπομπές να γίνονται καθημερινά on line, οι συνεντεύξεις on line, οι ακροατές να βγαίνουν στον αέρα μέσω viber etc από τους παραγωγούς που θα είναι πια στο σπίτι τους.
Ακόμη και οι λοιποί συνεργάτες του σταθμού θα εργάζονται μέσω Διαδικτύου για τον σταθμό.

Με λίγα λόγια, ο φόβος ότι το Διαδίκτυο θα εξαλείψει το ραδιόφωνο δεν ισχύει, στην
πράξη θα γίνει μέρος του. Προφάνως το Διαδίκτυο θα αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο θα
γίνονται οι εκπομπές στους ραδιοφωνικούς σταθμούς, αλλα τελικά το ραδιόφωνο θα
συνεχίσει να υφίσταται, προσφέροντας μια σειρά νέων καινοτόμων υπηρεσιών.

Υπηρεσίες που παλαιότερα δεν μπορούσε να έχει ο ακροατής. Οπότε τελικά ο «Χάρος» που λέγεται ΙΝΤΕΡΝΕΤ έγινε σύμμαχος του ραδιοφώνου.

1985. Ένα ζεστό μεσημέρι του Ιουνίου. Την εποχή εκείνη, στο λεκανοπέδιο της Αθήνας ως ακροατής που ήθελες να ακούσεις μουσική, όσο και να έψαχνες απεγνωσμένα για κάποιο σταθμό, (μη κρατικό), δεν έπιανες τίποτε στο ραδιόφωνο. Απλώς έπεφτες θέλοντας και μη, πάνω στις συχνότητες της ΕΡΤ.

Σε όλη τη μπάντα των FM στην Αθήνα, ένα φύσημα μόνο. Φύσημα στη μπάντα? (αποτελεί ανέκδοτο στις μέρες μας) 87,5 με 108 να μην υπάρχει τίποτε κατά την διάρκεια της ημέρας, πλην των κρατικών σταθμών. Που και πού κάποιος τολμηρός ραδιοερασιτέχνης αψηφούσε την φαινομενική αυτή ηρεμία και μέρα μεσημέρι «άνοιγε» δειλά δειλά τους διακόπτες του πειρατικού του πομπού.
Γνώριζε ότι παίζει με την τύχη του, αφου η «ΛΟΥΛΟΥ», το ραδιογωνιόμετρο, έκοβε βόλτες στην Αθήνα κατα την διάρκεια της ημέρας.

Το περιβότητο βανάκι, φόβος και τρόμος την εποχή εκείνη για τους ερασιτέχνες των FM και AM, κάνοντας ακουστήρι, έψαχνε καθημερινά για να «μαζέψει» κάποιον παράτολμο ερασιτέχνη. Ιστορίες περι τούτου πολλές και ξακουστές, οι μισές δοσμένες με λίγο παραπάνω παραμυθένια σάλτσα για να έχει και suspense.

Ένας λοιπόν από τους πολλούς ερασιστέχνες που υπήρχαν τότε, αποφασίζει μεσημεριάτικα να δοκιμάσει την νέα του ιδιοκατασκευή. 40 watt transmitter και μια 5αρα YAGI από την ταράτσα της πολυκατοικίας του στην Κηπούπολη.
Σε σχεδόν όλοκληρο το λεκανοπέδιο μπορούσε να «πιάσει» κανείς το σήμα του πομπού του, ακόμη και στα νησιά του Αργοσαρωνικού και στην Εύβοια περνούσε το σήμα, αχνά μεν και με φύσημα, αλλά υπαρκτά.

Με μόλις 40 watt και μια κεραία ιδιοκατασκευής Yagi 5 στοιχείων και θεωρητική εκπεμπόμενη ισχύ 200 watt μπορούσε να καλύψει κανείς ΤΟΤΕ αξιοπρεπώς το λεκανοπέδιο της Αθήνας…το 1985.
Λίγα μόνο χρόνια αργότερα, ο κλασσικός Jeronimo Groovy των Μεσαίων, επιστρέφει στα FM στους 88,9 με…30 watt περίπου και με 4 δίπολα από τα Τουρκοβούνια, κερδίζοντας ακροατές σε σχεδόν όλες τις περιοχές της πρωτεύουσας, μερικούς ακόμη και στα Χανιά της Κρήτης.

Το νόημα, για όσους δεν έχουν καταλάβει ακόμη, είναι ουκ εν τω πολλώ το ευ.
Είναι γνωστό ότι παρόμοιες περιπτώσεις υπήρχαν ΤΟΤΕ, σε όλη τη χώρα. Με εξόχως χαμηλή ισχύ στα FM, κάλυπτε κανείς άνετα, πολλά χιλιόμετρα. Και εάν ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, πριν 35 χρόνια, είχε κανείς την δυνατότητα να καλύψει μεγάλη εμβέλεια με αναλογικά χαμηλή ισχύ, να δούμε τι συμβαίνει ΣΗΜΕΡΑ σε άλλα μέρη του πλανήτη.

Στην αχανή Κίνα για παράδειγμα, πομποί ισχύος 6-7 watt στα FM χρησιμοποιούνται κατά χιλιάδες για να καλύψουν τις τοπικές ανάγκες σε χωριά και μικρές πόλεις για ιδιώτες και μη. Στις Η.Π.Α, εξακολουθούν να παρέχονται ραδιοφωνικές άδειες χαμηλής ισχύος, για άνω των 100 mw, 1 watt, 10 watt, 50 watt, 100 watt κτλ για LPB( Low Power Broadcast) ραδιόφωνα σε FM και ΑΜ αναλόγα με το νομικό πλαίσιο που διέπει την κάθε Πολιτεία.

Ειδικές άδειες για ειδικές χρήσεις, συνήθως μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, για εμβέλειες από 1 χιλιόμετρο μέχρι 20 κτλ. Πανεπιστήμια, κολλέγια, νοσοκομεία, σχολεία, σωματεία, ερασιτέχνες, σύλλογοι, ειδικές κοινωνικές ομάδες, εμπορικά κέντρα κτλ μπορούν να λάβουν άδειες χαμηλής ισχύος, ειδικής χρήσης και ορισμένου χρόνου, συνήθως 6μηνες μέχρι να ανανεωθούν. Άδειες χαμηλής ισχύος, τοπικές δίνουν και σε άλλες χώρες Ηνωμένο Βασίλειο, Ολλανδία, Αυστραλία, Κύπρο κτλ

Να θυμίσουμε σε αυτό το σημείο, ότι στο ξεκίνημα της ελεύθερης Ραδιοφωνίας στη χώρα μας, είχαν δοθεί ερασιτεχνικές άδειες μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα για ισχύ 40 watt. Ορισμένοι ρομαντικοί τυχεροί που τις είχαν αποκτήσει, ήταν άτυχοι τελικά, αφου σύντομα οι άδειες αυτές ηταν άκυρες και συνεπώς και παράνομες.

Πρακτικά, αν και δεν ακυρώθηκαν ποτέ επισήμως, οι συχνότητες «δόθηκαν» σε εμπορικούς(??) σταθμούς, ορισμένοι εκ των οποίων, ήταν τόσο «πετυχημένοι και εμπορικοί» τελικά, που το χρέος τους σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία είναι 9ψήφιο! Την τελευταία φορά που οι άτυχοι ιδιοκτήτες αυτών των ερασιτεχνικών αδειών ήλπιζαν μήπως και επικυρωθούν τα χαρτιά τους, ήταν με τον Νόμο Ρουσσόπουλου.

Προς μεγαλη τους απογοήτευση διαπίστωσαν όμως ότι στο Νόμο, δεν υπήρξε καν αναφορά για τις άδειες αυτές οπότε και καμία επικύρωση για λειτουργία τους. Έκτοτε καμία Κυβέρνηση δεν φρόντισε να ασχοληθεί με αυτές τις άδειες…αλλα και με αδειοδοτήσεις γενικότερα.

Μέχρι και στις μέρες μας επικρατεί ένα απίθανο ελληνικό φαινόμενο: ένας (εμπορικός) σταθμός που διατηρεί μια (ληγμένη) άδεια, μπορεί και εκπέμπει νόμιμα και είναι το ίδιο νόμιμος με ένα σταθμό που ποτέ δεν είχε άδεια αλλα είχε βεβαίωση Νομίμου λειτουργίας! Το ραδιοφωνικό αυτό φαινόμενο της χώρας μας, παραμένει μοναδικό στην Ευρώπη και τον κόσμο.

Δηλαδή ένας σταθμός που έχει άδεια (από το παρελθόν) εκπέμπει το ίδιο νόμιμα, με ένα σταθμό που δεν έχει άδεια (αλλα έχει Βεβαίωση Νομίμου Λειτουργίας που ΔΕΝ είναι άδεια). Μόνο ελληνικό μπορεί να είναι το μυαλό που το σκέφτηκε αυτό.

Και για να επιστρέψουμε παλι στο τι συμβαίνει με την ισχύ των σταθμών, να θυμίσουμε πως για Αθήνα και Θεσσολονίκη αρχικώς και λίγο αργότερα για όλη την ραδιοφωνία της Ελλαδας, η σταδιακή εκτόξευση της ισχύος των πομπών από τα 40 watt του 1985, μέχρι και στα 40 KW, ήταν η απόλυτη καταστροφή.

Την δεκαετίς του 90 η κατάσταση στην Αθήνα ήταν (και παραμένει εν μερει) εξωπραγματική για τα διεθνή δεδομένα. Το δάσος κεραιών στον Υμηττό ήταν (και είναι) η πιο αντιπροσωπευτική εικόνα της έλλειψης Κράτους, ο καθρέφτης της ραδιοφωνικής αναρχίας σε τούτη τη χώρα.
Από τα 40 WATT στα 40 KW. ΚΑΛΑ 40.

Ακόμη και σήμερα το δάσος κεραιών στην κορυφή του Υμηττού μαρτυρά μια τραγελαφική ιστορία περασμένων(?) ετών. Μια ιστορία στην οποία εμπλέκονται ιδιοκτήτες, τεχνικοί, Υπηρεσίες και Αντιπροσωπείες, ακομη και η…ΔΕΗ.

Στον πόλεμο της ισχύος ιδιοκτήτες καταρχήν, γνωστοί και μη εξαιρετέοι, την εποχή που για μια εικοσαετία ΕΒΡΕΧΕ (ΔΑΝΕΙΚΑ ) ΛΕΦΤΑ ( ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ) ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ λειτουργούσαν με την νοοτροπία ΕΧΟΜΕΝ ΚΑΙ ΞΟΔΕΥΟΜΕΝ. Σε πομπούς και υπερβολική ισχύ βεβαίως βεβαίως. Και φυσικά δεν μας νοιάζει και το πανάκριβο ρεύμα που θα πληρώνουμε κάθε μήνα (10.000–20.000 ευρώ σε σημερινά χρήματα)

Μάλιστα εδώ, «κολλάει» και ο ρόλος της ΔΕΗ που έτριβε τα χέρια της από το χρήμα που συγκέντρωνε κάθε μήνα, από τα ατέλειωτα KW κατανάλωσης των πομπών. Φανταστείτε έναν MONO πομπό 40 Kw ισχύος που μαζί με το απαραίτητο air-condition στο κοντέινερ κτλ «φρόντιζε» για περίπου 70 kw κατανάλωσης.

Κάθε ώρα, 70 kw, μόνο ένας πομπός, μόνο ένας σταθμός…Πολλαπλασιάζεις τους πομπούς λόγω πολλών σταθμών τότε, και έβγαινε ένα νούμερο κατανάλωσης ρεύματος αστρονομικό. (Από όσους όντως το πλήρωναν, διοτι υπήρξαν πολλοι τζαμπατζήδες)

Καλά θα μου πείτε, ΔΕΗ είναι λεφτά έβγαζε, την δουλειά της έκανε. Ήταν υποχρεωμένη να δώσει ρεύμα. Όχι ακριβώς. Διότι όταν ένας σταθμός είχε για παράδειγμα – επισήμως κάποτε – άδεια πχ για πομπό 1 kw…η ΔΕΗ πως και του έδινε ρεύμα για πομπό 40 KW? Ok, ψιλά γράμματα.

Οι αντιπροσωπείες των πομπών επίσης έζησαν τα χρυσά τους χρόνια, λογικό, ιδιωτική εταιρία είσαι να πουλήσεις θέλεις, και καλά κάνεις, το χρήμα είναι γλυκό, άρα θα υποστηρίξεις την εισαγωγή πομπών με ισχύ 20 – 30 – 40 ΚW. Εντάξει, και για τους Τεχνικούς για την RF να μην κάνουμε θέμα? Ε, υπάλληλος είσαι, το αφεντικό θέλει μπόλικη ισχύ, απαιτεί μεγαλο πομπό, τον μεγαλύτερο της αγοράς, δουλειά και για μας και μεροκάματο.

Και έχουμε και την δικαιολογία πως όταν αγριεύει το αφεντικό δεν μπορούμνε να του πούμε: Μα, ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕ 2 KW ΙΣΧΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ, ΑΝ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΤΟΣΟ, ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΑ ΑΚΟΥΓΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΛΕΚΑΝΟΠΕΔΙΟ.

Δεν θελει ο ιδιοκτήτης να ακούει τέτοιες…λεπτομέρειες. Ειπαμε, έχομεν χρήμα και πλερώνουμε. Κατι σαν τα μπουζούκια ένα πράγμα.
Και κάπως έτσι, ένα όμορφο πρωινό που χτύπησε την πόρτα της Ελλαδας η οικονομική κρίση, μαζεύτηκαν τα αφεντικά. Και μαζεύτηκε και η ισχύ, και το…τεράστιο έξοδο που λέγεται ρεύμα.

Οπότε τα 40 kw έγιναν 20, 10 και συνήθως το 10άρι δεν το βάζουμε να παίζει και πανω από 4- 5 kw, διότι ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΡΕΥΜΑ ΣΤΗ ΔΕΗ!!!
Φυσικά υπάρχουν και σταθμοί στην Αθήνα που παίζουν με μόλις 2,5 KW…αλλά δεν το λέμε επίσημα, μη μας πάρουν στο ψιλό. Και φυσικά η σουρεαλιστικη αυτή πραγματικότητα, δεν αφορά μόνο την Αθήνα και την Θεσσαλονική, αλλά κατά αναλογία ισχύει για ολόκληρη την χώρα.

Άξαφνα όλοι κόπτονται για «κανενα οικονομικό χιλιάρι» βρε αδερφέ, να μην καίει, διοτι δεν υπάρχει μία. (λόγω κρίσης). Η έστω κανένα οικονονομικό 10αρι, διότι πεινάμε. Αμα είναι και μεταχειρισμένο, ακόμα καλύτερα. (εεε να σου θυμίσω αγαπητέ, ότι μεταχειρισμένο πχ 15ετίας ΔΕΝ καίει τόσο λίγο όσο τα νέας γενιάς, παλι θα πληρώσεις ρευμα)

Οπότε συμπεραίνουμε ότι τα χρόνια που υπήρχε το «πληρώνουμε για παίζουμε τσίτα με τα πολλά κιλά, ΕΧΕΙ ΠΕΡΆΣΕΙ ΑΝΕΠΙΣΤΡΕΠΤΙ. Σχεδόν. Ακόμη και στις μέρες μας, πολλοί σταθμοί, οι περισσότεροι, παίζουν με πολύ πολύ περισσότερη ισχύ, από ότι είναι αναγκαία στην πραγματικότητα.

Και επειδή ΔΕΝ θέλω να παρεξηγηθώ, δεν εννοώ να επιστρέψουν όλοι στα…40 watt. Να είμαστε ρεαλιστές. Όμως, όταν στην Αθήνα για παράδειγμα, την κάνεις τη δουλειά σου μια χάρα με 2 kw πομπό από τον Υμηττό, (και πολλά είναι) και άλλα 300 – 500 watt από Αίγινα η Πόρο (και πολλά είναι) και με SynchroCast στην ίδια συχνότητα,(για να καλύψεις την παραλία κτλ) τότε έχεις ΤΟ ΙΔΙΟ αποτέλεσμα με τα ατέλειτωτα, πανάκριβα KW.

Αυτά λοιπόν τα περιττά…Αθηναικά KW, παρέσυραν επίσης ΟΛΟΥΣ τους ιδιοκτήτες των σταθμών της επαρχίας. Και όχι μόνο των σταθμών των όμορων νομών, αλλα και εκείνων πολύ μακρύτερα. Αναγκάστηκαν και εκεί, οι ιδιοκτήτες των επαρχιακών σταθμών – όσων αντέχε και η τσέπη τους – να ανεβάσουν και εκείνοι δραματικά (για τα δεδομένα της τοπικής τους αγοράς) την ισχύ των πομπών τους.

Άλλωστε τα πολλά KW τα διαπιστώνεις στην μεγαλη απόσταση το τι (ζημιά) κάνουν και το πόσο «ταξιδεύουν», και όχι στις περιοχές κοντά σου. Μια κεραία με 18 δίπολα και με απολαβή σχεδον 20 db τροφοδοτούμενη από κάτω με 40 kw από τα 1100 μέτρα υψόμετρο του Υμηττού, όχι μόνο ακούγονται στην μισή Ελλάδα, αλλά διαλύουν τις λογικές συνθήκες των περιφεριακών σταθμών.

Εκείνων των σταθμών, που προσπαθούν απεγνωσμένα στην ίδια συχνότητα ίσως, να ακουστούν χωρίς παράσιτο, με 500 watt στην περιοχή τους. Περιττό να υπενθυμίσω πως θα ακουγόντουσαν εκει με 500 watt πομπό, εάν ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ και έκει έπαιζαν με την ίδια ισχύ, και εάν φυσικά οι σταθμοί της Αθήνας δεν έπαιζαν με τεράστια ισχύ – ιδίως κατά το παρελθόν – αλλα με μόνο 2 kw έκαστος από τον Υμηττό.

Αλλα το είπαμε και νωρίτερα, η ματαιοδοξία ορισμένων ιδιοκτητών ραδιοσταθμών του παρελθόντος, δημιούργησε μια ζούγκλα.Και κάπου, για να είμαστε και ακριβοδίκαιοι, να αναφέρουμε και το φαινόμενο των πειρατών στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα, που πια έχουν στο σπίτι τους και ένα 500αράκι η και κανενα «χιλιάρι» και το ανοίγουν όποτε και όπου ναναι.

Και προφανώς 1000 watt από μια ταράτσα με καλή οπτική επαφή στο λεκανοπέδιο, «ΚΑΝΕΙ ΖΗΜΙΑ». Ζημιά /παρεμβολή, σε όποιο εμπορικό σταθμό, έχει δίπλα του αυτόν τον «ερασιτέχνη», που παίζει και με…130 khz διαμόρφωση, για να ακουστεί, όπου μπορεί.

Αλλωστε ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ ΑNΕΚΑΘΕΝ ΚΑΙ Η ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΤΩΝ ΝΟΜΙΜΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ ΤΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣH ΓΙΑΤΙ ΠΑΙΖΕΤΕ ΜΕ ΤΟΣΑ KILOWATT?
Πολύπλευρο πρόβλημα θα έλεγε κανείς.

Ναι, αλλα μόνο στην Ελλάδα. Και υπάρχει και παλι κάποιος που τελικά φταίει για όλη αυτή τη κατάσταση. Και είναι το Κράτος. Ο μόνος ρεαλιστικός φταίχτης.
Έαν υποθετικά, υπήρχε στην μπάντα των FM μια ερασιτεχνική περιοχή ορισμένων μεγακύκλων, πχ από τους 104 μέχρι τους 107.5 για ισχύ μέχρι 40 watt, για όλους εκείνους που αναφέραμε νωρίτερα (ερασιτεχνικές άδειες) οι οποίοι θα ελέγχονται επι 24ώρου βάσεως εάν όντως εκπέμπουν με 40 watt (όπως στο εξωτερικό) τότε και οι ιδιωτικοί εμπορικοί σταθμοί δεν θα είχαν κανένα λόγο να εκπέμπουν με πολλα kw αντι για τα 2 που είναι απαιτούμενα.

Στις Η.Π.Α. έτσι για την ιστορία, ο κάτοχος ερασιτεχνικής άδειας είναι υποχρεωμένος να δεχθεί έλεγχο (από το κλιμάκιο της εκεί αρμόδιας υπηρεσίας ΕΕΤΤ) στον χώρο που βρίσκεται ο πομπός και η κεραία, όλο το 24ωρο! Ακόμη, και εάν στεγάζεται στο σπίτι σου ο σταθμός σου. Θέλεις ερασιτεχνική άδεια? Θα την έχεις. Αλλά θα την χρησιμοποιείς νόμιμα.

Με όσα watt αναγράφονται στην άδεια σου και όχι…βάζουμε και ένα linear μετά, μόλις νυχτώσει. Έαν τολμήσεις να το κάνεις αυτό στις ΗΠΑ και σε τσακώσει το κλιμάκιο, δεν χάνεις μόνο την άδεια και πληρώνεις τεράστιο πρόστιμο, θα είσαι «μαύρος» για πάντα, με επίσης τεράστιες συνέπειες για το υπόλοιπο της ζωής σου.

Οπότε, ναι σωστά το μάντεψες, απλά ΔΕΝ το κάνεις. Αλλα έχεις όμως την ερασιτεχνική σου άδεια και την χρησιμοποιείς νόμιμα.
Και εάν νομίζετε ότι μόνο οι ερασιτεχνικοί σταθμοί θα πρέπει να βρίσκονται υπο έλεγχο, πλανᾶσθε πλάνην οἰκτράν !
ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΙ ΑΛΛΑ ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ
Δ-Ι-Α-Σ-Φ-Α-Λ-Ι-Ζ-Ο-Ν-Τ-Α-Ι

Πώς? Με μια ραδιοφωνική «DIGEA» υπό την εποπτεία και ευθύνη της Κρατικής ΕΡΤ σε ένα πάρκο κεραιών. Λίγες, ίδιες κεραίες σε απολαβή, για όλους τους ιδιωτικούς σταθμούς, τροφοδοτούμενες όλες μαζί με την ίδια ισχύ των 2 kw με combiner.

Ίδιοι πομποί (σε ισχύ) για όλους τους ιδιωτικούς σταθμούς, με το ίδιο ποσοστό διαμόρφωσης 75 khz, διασφαλισμένο με limiter στο βουνό. Οι ιδιωτικοί σταθμοί απλώς θα στέλνουν το σήμα στους πομπούς τους όπως επιθυμούν. Radio link, ip, etc και το Κράτος θα είναι υπεύθυνο για την ορθή άρτια εκπομπή των πομπών. Είναι τόσο απλό.

ΕΑΝ ΒΕΒΑΙΩΣ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΕ ΝΑ (ΕΠΙ)ΒΑΛΕΙ ΜΙΑ ΤΑΞΗ στο νυν χαοτικό ραδιοφωνικό τοπίο.
Αλλα φαίνεται ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΈΛΕΙ. Οπότε και εμείς εδώ στο broadcastnews.gr νίπτουμε τας χείρας μας.

Ουτε κατι νέο είναι το podcasting, ούτε “μόδα» που προέκυψε άξαφνα. Μάλιστα, οι πρώτοι εγχώριοι ραδιοφωνικοί σταθμοί ξεκίνησαν να το χρησιμοποιούν από το σχετικά μακρινό 2002, δηλαδή σχεδόν 2 δεκαετίες πίσω, όταν το Διαδίκτυο άρχισε να κερδίζει έδαφος.

Λανθασμένα, η Βικιπαίδεια μας πληροφορεί ότι : “To podcasting είναι μια υπηρεσία διαθέσιμη σε χρήστες η οποία τους επιτρέπει να ακούσουν τραγούδια όποτε το ζητήσουν”. Ενώ στη συνέχεια, πληροφορεί σωστά ότι “αντίστοιχα όταν υποστηρίζεται με βίντεο ονομάζεται vidcasting ή video podcasting, videocasting, και vodcasting. Επειτα στη σελίδα της υποστηρίζει λανθασμένα πως : “ο όρος podcast αναφέρθηκε πρώτη φορά το 2004 σε ένα άρθρο του Ben Hammersley στη Guardian και αφορούσε μόνο τραγούδια”. Επίσης η γνωστή διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια μας πληροφορεί σωστά ότι “ο ορος “podcast” είναι παράγωγος του iPod από το pod που είναι ο χέδρωπας, το κέλυφος μπιζελιού και ότι ως όρος έγινε γνωστός από την τότε δημοφιλή φορητή συσκευή μουσικής της Apple”. Αυτό φέρεται να ισχύει. Επι της ουσίας όμως, από τα τέλη της δεκαετίας του 90 ιδιώτες, αλλα κυρίως ραδιοφωνικοί σταθμοί του εξωτερικού, είχαν αρχίσει να χρησιμοποιούν την τεχνολογία του podcasting και με μάλιστα με αυτήν την ονομασία. Ο βασικός λόγος ήταν η προσπαθειά τους, να εκμεταλλευτούν τις δυνατότητες του σχετικά «φρέσκου» τότε ιντερνετ, υπέρ τους.

Αυτά βεβαίως τότε. Τώρα πια στις μέρες μας, όπως εχει διαπιστωθεί από την παγκόσμια αγορά, το podcasting είναι ευρέως διαδεδομένο και έχει ταχύτατη αύξηση σε χρήστες όλων των κατηγοριών ΚΑΙ λόγω του αναγκαστικού εγκλεισμού στα σπίτια μας.

Αλλα ας τα παρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τι είναι το podcasting? Βασικά είναι ηχογραφημένο ηχητικό (η και οπτικό υλικό) που προσφέρεται διαδικτυακά. Όπως πχ κάποιες εκπομπές και όχι μόνο. Τόσο απλό. Είτε μόνο με ήχο είτε με εικόνα είτε και με τα 2 μαζί δεν παίζει ρόλο. To podcasting είναι ενας εξαιρετικός τρόπος να προσφέρεις ηχογραφημένες εκπομπές η και μαγνητοσκοπημένες μέσω Διαδικτύου. Αυτό καταρχήν σαν θεωρία. Και πριν παμε στη πράξη να δώσουμε ένα ενδιαφέρον στίγμα.

Ειναι πολλοί, που αγνοώντας την δύναμη του podcasting, αναρωτιούνται αφελώς: Μα καλά ποιος ακροατής ενδιαφέρεται να ακούσει ηχογραφημένη εκπομπή πια? Είναι τόσο λογική αυτή η ερώτηση, όσο είναι και η εξής: Μα καλά ποιος τηλεθεατής ενδιαφέρεται να δει στην τηλεόραση μαγνητοσκοπημένη εκπομπή? Προφανώς σχεδόν όλοι, αφού κανένας δεν δίνει σημασία εάν αυτό που βλέπει είναι μαγνητοσκοπημένο. (Άσε που οι περισσότεροι ΑΓΝΟΟΥΝ κιόλας ότι είναι μαγνητοσκοπημένο αυτό που βλέπουν στις οθόνες τους) Οπότε, γιατι θα πρέπει να απασχολεί και τον ακροατή εαν αυτό που ακούει είναι ηχογραφημένο?

Κατά βαση ΔΕΝ απασχολεί τον ακροατή εάν αυτό που ακούει είναι ηχογραφημένο. Αυτό που όμως τον απασχολεί σίγουρα, είναι εάν αυτό που ακούει τον ενδιαφέρει.

Και αυτό ακριβώς, δεν είναι μόνο προυπόθεση για το περιεχόμενο (content) στο podcasting. Είναι ΒΑΣΙΚΗ προυπόθεση για οποιοδήποτε τρόπο μεταδοσης οποιουδήποτε οπτικοακουστικού υλικού. Πρέπει να έχει ενδιαφέρον για τον ακροατή η τηλεθεατή, αυτό που του προσφέρεις. Μόνο έτσι θα αφιερώσει κάποιο από τον (πολύτιμο) χρόνο του ώστε να ακούσει η να δεί». Όπως φυσικά συμβαίνει ομοίως και για το περιεχόμενο μιας εφημερίδας η ενός περιοδικού η για το content μιας ιστοσελίδας.

Γιαυτο παρακαλώ πολύ δώσε ιδιαίτερη έμφαση στο content και ανάλογη προσοχή στο podcasting. Βεβαίως αυτό δεν σε εξασφαλίσει κιολας, ότι πάντα θα έχεις επιτυχία με αυτό που προσφέρεις (και) μέσω podcasting, και θα είναι και πάντα ενδιαφέρον για όλους. Αλλα αυτό θα πρέπει να είναι ο στόχος σου.

Εμεις πάντως εδώ στο broadcastnews.gr μέχρι στιγμής έχουμε ενθαρρυντικές ενδείξεις, οπότε θα συνεχίσουμε να προσφέρουμε και υλικό μέσω podcasting.

Όπως αναφέραμε πιο πάνω στο podcasting προσφέρεις ήχο και εικόνα. Κυρίως όμως ήχο. Ραδιοφωνικές εκπομπές, συνεντεύξεις, αφιερώματα, συζητήσεις κτλ ΟΛΑ…χωράνε στο podcasting αρκεί να τα προσφέρεις αξιοπρεπώς και κυρίως με ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΤΡΟΠΟ. Ουσιαστικά είναι ένα ηχητικό υλικό που είναι ΠΑΝΤΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ σε οποιονδήποτε ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΩΡΑ.

ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΩΡΑ. Θα σταθώ λίγο σε αυτό ως εξής. Οταν υπάρχει κάτι που θέλεις να το ακούσεις επειδή πραγματικά σε ενδιαφέρει, τότε επιθυμείς να το έχεις διαθέσιμο οποιαδήποτε ώρα. Έαν μεταδίδεται μόνο κάποια συγκεκριμένη ώρα, αυτό που εσύ – ο ακροατής – για κάποιο λόγο δεν μπορείς να το παρακολουθήσεις πχ λόγω εργασίας, τότε χάνεις την ευκαιρία και ακολούθως…στεναχωριέσαι. Αυτό είναι κάτι που ΔΕΝ συμβαίνει με το podcasting και πρέπει να γίνει κατανοητό αυτό σε όποιον ενδιαφέρεται να το προσφέρει ως υπηρεσία. Το υλικό που προσφέρεις στον ακροατή σου το έχει ΠΑΝΤΑ διαθέσιμο. Όποια ώρα κάνει κέφι να το ακούσει.(η να το δει). Και αυτο είναι μόνο ένα από τα πλεονεκτήματα στο podcasting.

Ένα ακόμη, είναι ότι αναφερόμαστε σε κατι που είναι ηχογραφημένο. Που σημαίνει όχι live, που σημαίνει ότι έχεις την δυνατότητα του κόψε ράψε όσο θέλεις, αρα η χαρα του audio editing και του ηχολήπτη η εσού που είσαι ο παραγωγός, ο παρουσιαστής κτλ. Τό «φτιάχνεις» λοιπόν όπως ακριβώς επιθυμείς. Σε αυτο το σημείο να δώσουμε ένα χρηστικό τιπ: Όπως έχουν δείξει πρόσφατες έρευνες, λόγω του περιβάλλοντος στο ιντερνετ, είναι καλό ένα podcast χρονικά να μην διαρκεί ώρες ατέλείωτες, διοτι βαριέται ο ακροατής και μετά δεν θα ακούσει το επόμενο podcast που θα του προσφέρεις. Οπότε προσέχουμε το περιεχόμενο να μην είναι κουραστικό και μεγάλο σε διάρκεια. Πρακτικά, ο ιδανικός χρόνος είναι μέχρι 10 -12 λεπτά. Φυσικά εάν κάτι έχει πολύ ενδιαφέρον μπορει να κρατήσει και παραπάνω, εάν αναφερόμαστε σε καποια εκπομπή προφανώς, αλλα ακόμη και τότε είναι ιδανικότερο να «σπάμε» την εκπομπή σε 2-3 «κομμάτια». Δηλαδή σε 2-3 podcast. Κατι σαν τα επεισόδια στο Netflix, που θέλεις όλα να τα δεις όταν σε ενδιαφέρει πολύ μια σειρα και τα παρακολουθείς μανιωδώς το ένα μετα το άλλο. Ζητάς να δεις το επόμενο επεισόδιο. Ομοίως και στην περίπτωση του podcasting. Όταν έχει ενδιαφέρον αυτό που προσφέρεις, να το δίνεις τμηματικά. Να δημιουργείς την ανάγκη αυτή στον ακροατή σου.

Το πώς έχεις επιλέξει να ηχογραφήσεις και να μοντάρεις το υλικό του podcasting παίζει ΠΟΛΥ σημαντικό ρόλο. Όλοι γνωρίζουμε ότι τα audio editιng software είναι άφθονα και διαθέσιμα για όλες τις ανάγκες και όλα τα βαλάντια. Όμως είναι σημαντικό το ηχητικό υλικό να είναι άρτια ηχογραφημένο και επεξεργασμένο. Υπενθυμίζω ότι οι συνθήκες ακρόασης του υλικού αυτου συνήθως είναι από υπολογιστή, κινητο η τάμπλετ. Και τα μεγάφωνα καθώς και τα ακουστικά που χρησιμοποιεί συνήθως ο κόσμος είναι τριτοκλασσάτα όπως και γενικότερα οι συνθήκες ακρόασης. Οπότε ναι, το quality είναι priority και στο podcasting.

Διαθέτοντας μια ιστοσελίδα, η οποία περιέχει υλικό που είναι διαθέσιμο στον ακροατή με τη μορφή podcasting, θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να προσφερθεί το υλικό αυτό. Μια συνήθης πρακτική με θετικά αποτέλεσματα είναι αυτή που αναφέραμε νωρίτερα, το υλικό να προσφέρεται σε μορφή «επεισοδίων» όταν η διάρκεια του υλικού το επιτρέπει. Μια ακόμη καλή μέθοδος που στοχεύει στην ρευστοποίηση του περιεχομένου και την δημιουργία πρόσθετων εσόδων, είναι η δωρεάν διάθεση μόνο ορισμένου χρόνου από το υλικό στο podcast. ΠΧ Εάν αναφερόμαστε σε μια εκπομπή που έχει 2,3 η περισσότερα μέρη, ο ακροατής θα μπορεί να ακούσει δωρεάν 1-2 μέρη της εκπομπής και μετά καλείται να πληρώσει ένα ποσό για την ακρόαση του υπόλοιπου υλικού.

Καταλήγοντας, περιττεύει να υπενθυμίσουμε ξανά σε αυτό το σημείο, το πόσο ουσιαστικής σημασίας αποτελεί το πόσο ενδιαφέρον πρέπει να είναι το content του podcast.

Πρώτον για να ενδιαφερθεί ο ακροατής γενικώς και δεύτερον για να προσφερθεί να πληρώσει και για αυτό στη συνέχεια.

Την τελευταία 20ετία δεν θυμάμαι ακριβώς πόσες φορές έτυχε να ακούσω απόψεις του γιατι πεθαίνει το ραδιόφωνο. Και πόσες φορές…απεβίωσε. Μαλιστα το «τέλος του ραδιοφώνου», συχνά δημιουργούσε και μια λεκτική διαμάχη μεταξύ φίλων και γνωστών μου.

Η τεκμηρίωση δε, του γιατι πεθαίνει η πέθανε κιόλας το ραδιόφωνο, είναι μια σειρά από απόψεις όπως:

Έχει περάσει η μόδα του ραδιοφώνου.
Υπάρχει η τηλεόραση γιατι να ακούσει πια κανείς ραδιόφωνο.
Ο κόσμος ακούει κάτι μόνο μέσω Ιντερνετ.
Βαζουν τα ίδια και τα ίδια συνέχεια, βαρέθηκε ο κόσμος αυτό το Playlist
Οι εκπομπές στο ραδιόφωνο είναι πια βαρετές.
Δεν υπάρχουν αξιόλογοι παρουσιαστές πλέον στο ραδιόφωνο.
Έχω το mp3 player μου εάν θέλω να ακούσω μουσική.
To Spotify το έχει τελειωσει το ραδιόφωνο.
Ελα μωρέ, αφού ο κόσμος δεν αγοράζει πια tuners.
Μόνο στο αμάξι ακούω πολύ λίγο και πολύ σπάνια
Ποιο ραδιόφωνο? Fm? Πάει αυτό, αφου ήρθε το DAB*

*(μάλλον θα πρέπει να ήρθε τόσο γρήγορα που μας προσπέρασε κιόλας)

Κτλ. Κτλ

Θα μπορούσε κανείς να αραδιάσει σελίδες απόψεων «τεκμηριωμένων» γιατι πεθαίνει (η το θάψαμε κιόλας ήδη) το ραδιόφωνο.

Προφανώς όλα τα παραπάνω είναι άκυρα. Εδώ και μια 20ετία. Τουλάχιστον. Πρώτον το ραδιόφωνο δεν πέθανε, εξακολουθεί να ζει και δεύτερον εξακολουθεί να είναι ένα πολύ ανταγωνιστικό μέσο. Το αποδεικνύουν πολλές έρευνες παγκοσμίως κάθε μήνα σχεδόν.

Σε όλο τον κόσμο το ραδιόφωνο αποδεικνύεται εξόχως ανθεκτικό απέναντι σε όλους τους πρώιμους «νεκροθάφτες» του. Και καθώς φαίνεται, ο κόσμος εξακολουθεί να το στηρίζει. Τουλάχιστον προς το παρόν. Ζει, απλώς ίσως να μην βασιλεύει πια.

Μάλιστα σε αντίθεση με το πείσμα των καιρών, η πανδημία που υποχρέωσε σχεδόν όλους τους ανθρώπους στη γη να μένουν σπίτι, φαίνεται πως το απογείωσε ακόμη περισσότερο. Κατά άλλους το ανέστησε, έστω. Αλλα και στην χώρα μας, μπορεί να μένουμε σπίτι όμως ακούμε ραδιόφωνο.

Πρόσφατα σε μεγάλη έρευνα που διεξήγαγε η ΑΕΜΑΡ, από τις 24/2/20 εως και τις 6/4/20 η Αστική Εταιρεία Μέτρησης Ακροαματικότητας Ραδιοφωνικών Σταθμών δημοσιοποίησε ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Η έρευνα έδειξε ότι ό κόσμος στις μέρες μας ακόμη το αγαπάει το ραδιόφωνο. Ιδίως τώρα στους καιρούς του #ΜένουμεΣπίτι

• 8 στους 10 συνεχίζουν να ακούν ραδιόφωνο καθημερινά.
• 3 στους 4 θεωρούν ότι το ραδιόφωνο είναι έγκυρο και το εμπιστεύονται.
• 7 στους 10 δηλώνουν ότι το ραδιόφωνο τους κρατάει συντροφιά ή/και δεν μπορούν χωρίς αυτό.
• 4+ ώρες, ο μέσος όρος ημερήσιας ακρόασης.

Ακόμη δηλαδή και το Time Spend listening αυξήθηκε

Και όμως κατι σημαντικό συμβαίνει στο ραδιόφωνο ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΑΛΛΑΖΕΙ.

Αυτό λοιπόν που όντως συμβαίνει, είναι ότι ναι, το ραδιόφωνο αλλάζει. Δεν θα αναφερθούμε εάν αλλαζει προς το καλύτερο η προς το χειρότερο, το θέμα είναι ότι αλλάζει. Αλλά αντικειμενικά, αλλάζει εδώ και 50 χρόνια έτσι και αλλιώς. Από τα Μεσαία στα FM, μετα FM Stereo, από τις κασσέτες και τα βινύλια πήγε στο cd, από το CD πέρασε στο Mp3 κτλ (πάλι καλά πάντως που έφτασε και στο Wav) τεσπα, το Ραδιόφωνο αλλάζει, συνέχεια.

Αυτό που πρακτικά συμβαίνει στο αγαπημένο μας Μέσο είναι ότι…μεταλλάσεται. Αλλάζει όψη και δομή, διότι το αλλάζει και η τεχνολογία. Όμως και εκείνη ανέκαθεν το άλλαζε το ραδιόφωνο αφού αλλάζει και ίδια η τεχνολογία. Πάντα η εξέλιξη φέρνει αλλαγές. Όχι πάντα ευχάριστες ομολογουμένως. ΑΛΛΑΓΗ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΘΑΝΑΤΟΣ. Στο ραδιόφωνο σημαίνει απλώς εξέλιξη. Με τα υπέρ και τα κατά.

Και εάν όλοι έχουν βαλθεί να κατακρίνουν την τεχνολογία που αλλάζει το ραδιόφωνο η το πεθαίνει κιόλας, τότε πάμε σε κάτι πιο σημαντικό που επίσης αλλάζει.

Ο άνθρωπος. Και γενικότερα και ειδικότερα ως ακροατής.

Κάθε 4 χρόνια λένε ότι αλλάζουν οι συνήθειες του ανθρώπου. Και όχι τυχαία. Κάθε 4 χρόνια γίνονται έρευνες από τα μεγαλύτερα ραδιοφωνικά Δίκτυα του πλανήτη για τις νέες συνήθειες, τα νέα ακούσματα και τις νέες απαιτήσεις του ανθρώπου-ακροατή. Και τα αποτελέσματα αυτών των μετρήσεων συχνά είναι εξόχως εντυπωσιακά. Πέρα από τις αλλαγές στα «γούστα» του ακροατή που παρατηρούνται διαρκώς, έχει γίνει αντιληπτό και ένα άλλο παράξενο φαινόμενο.

Η τεχνολογία δεν άλλάζει μόνο το ραδιόφωνο αλλάζει και τον ίδιο του τον ακροατή. Τον άνθρωπο. Πριν 40 χρόνια απαιτούσε για παράδειγμα να ακούει στα FM Stereo τον αγαπημένο του σταθμό, καθότι έτσι απολάμβανε καλύτερα την μουσική που άκουγε. 40 χρόνια αργότερα απαιτεί να ακούει ραδιόφωνο και μέσω του ιντερνετ. Δεν ξέρουμε τι θα απαιτήσει ο άνθρωπος από το αγαπημένο του Μέσο μετά απο άλλα 40 χρόνια, όμως εικάζουμε ότι θα εξακολουθήσει να ακούει το ραδιόφωνο διότι θα εξακολουθήσει να είναι το αγαπημενο του Μέσο ότι μορφή και να έχει πάρει.

Σε κάθε περίπτωση, όσο και να έχει αλλάξει η τεχνολογία το ραδιόφωνο αλλα και τις απαιτήσεις του ακροατή, ο κόσμος δεν έχει αποφασίσει να θάψει το Μέσο που έχει κλείσει ήδη πάνω από έναν αιώνα ζωής.

(εάν έχεις διαβάσει μεχρι και έδω το κείμενο καταρχην σε ευχαριστώ, και μέτρησε πόσες φορές στο κείμενο μπορείς να διαβάσεις το αλλάζει, αλλαγή κτλ και θα καταλαβεις ότι όσες αλλαγές και να γίνονται, αυτές δεν διακόπτουν την σχέση μας με το ραδιόφωνο)

Καθώς η NAB ακυρώθηκε λόγο COVID19,η εταιρεία  SOUND 4 προχώρησε σε μια «Video παρουσίαση» του νέου επεξεργαστή  «SOUND4 Eco platform». Ο επεξεργαστής Eco έχει τον ίδιο απίστευτο ήχο, αλλά με λιγότερα χαρακτηριστικά και πιο προσιτή τιμή! Οι εκδόσεις “High End” IMPACT και PULSE έχουν διπλή τροφοδοσία, δύο αναλογικές & AES-EBU εισόδους / εξόδους, εισόδους / εξόδους IP-Codec + AES-67, ένα πολυτελές μπροστινό πάνελ με πολλές επιλογές. Η σειρά Eco Line διαθέτει  μόνο ένα τροφοδοτικό, μία Αναλογική & AES-EBU είσοδο / έξοδο + IP-Codec ή AES-67 Είσοδο/ έξοδο και έναν απλοποιημένο μπροστινό πίνακα με οθόνη OLED .

Μπορεί να έχει μεν χαμηλότερη τιμή,αλλά παραμένει η ισχυρή επεξεργαστική ισχύς.
Η σειρά  Eco Line  είναι διαθέσιμη για αποστολή  και φυσικά παρέχεται με 5 χρόνια εγγύηση! Καλέστε τώρα για προσφορά τον διανομέα STUDIO ANALYSIS  ή επικοινωνήστε με την ομάδα πωλήσεων της SOUND4 στο “sales at sound4.com”

Δε νομίζω πως ο Σαίξπηρ, γύρω στα 1600, άν άκουγε τότε ραδιόφωνο, να έγραφε έργο με τον Άμλετ να προβληματίζεται εάν πρέπει να υπάρχει PLAYLIST στο ραδιόφωνο η να μην υπάρχει. Ιδού η απορία.

Όπως και να έχει μερικούς αιώνες μετά, το 1989, έτυχε να εργαστώ στον (πιθανώς) πρώτο ραδιοφωνικό σταθμό της Ελλάδας που είχε PLAYLIST εξ ολοκλήρου με λογισμικό. Τον GALAXY 92. Με format SOFT AC και easy listening άκουσμα, και μέ μολις 183 cd στη δισκοθήκη του, ξεχώρισε αμέσως στο ραδιοφωνικό τοπίο της εποχής εκείνης με πολύ υψηλά νούμερα στις ακροαματικότητες.

O σταθμός είχε οργανωθεί και στηθεί όπως ακριβώς και ο K-LITE στον Φοίνικα της Αριζόνα που φυσικά χρησιμοποιούσε ήδη επι σειρά ετών παρόμοιο λογισμικό, ρολόι, και PLAYLIST. Δεν είχα καταλαβει τότε το πόσο τυχερός ήμουν  που βρέθηκα τυχαία να εργάζομαι σε ένα ραδιοφωνικό περιβάλλον τόσο άρτια οργανωμένο και πρωτοπόρο για την εποχή του.

Και φυσικά όλοι οι υπόλοιποι μουσικοί σταθμοί προτιμούσαν να αφήσουν στον παραγωγό την δυνατότητα των μουσικών επιλογών. Εξαιρετικό αυτό για τους παραγωγούς, αλλα όχι και για τους ακροατές, που τελικώς, προτιμούσαν τον…”αυτοματοποιημένο” Galaxy 92 .

Μπορεί τότε, στον Galaxy 92, να μην χρησιμοποιούσαν σύγχρονα scheduling software όπως  GSelector, PowerGold, MusicMaster etc, αλλα κάποιες ικανότητες είχε σαφώς το λογισμικό τους. Έστηνε τέλος πάντων κάποια βασικά ρολόγια, με κάποιες λειτουργικές κατηγορίες, με priority rules, τι ναι και τι όχι back to back, tempo, daypart songs etc. Εστω τα βασικά.

Ένας αιώνας εμπειρίας, με οργανωμένο μουσικό ραδιόφωνο στις Η.Π.Α. και με σχεδόν 40 χρόνια το playlist να κυριαρχεί στην μεγαλύτερη ραδιοφωνική αγορά της γης, κάτι λέει αυτό. Βασικά λεει πολλά. Διότι χρόνια τώρα, σε όλοκληρο τον πλανήτη πλέον, οι εμπορικοί μουσικοί σταθμοί ευρείας αποδοχής, χρησιμοποιούν κάποιο scheduling software και φυσικά έχουν playlist.

Όπως πάντα καθυστερημένοι (όχι νοητικώς) και οι έλληνες ιδιοκτήτες ραδιοσταθμών πλεόν, έχουν ακολουθήσει την διεθνή πρακτική με το playlist. Τουλάχιστον οι περισσότεροι μουσικοί σταθμοί. Δυστυχώς όμως όχι και οργανωμένα, αλλα με ημίμετρα και «πατέντες».

Ακόμη η πλειοψηφεία των μουσικών σταθμών, αρνούνται να αγοράσουν ένα από τα σύγχρονα scheduling software όπως  GSelector, PowerGold, MusicMaster θεωρώντας το έξοδο αυτό, περιττό.

Είναι σαν να θέλεις μεν να έχεις ένα σύγχρονο αυτοκίνητο με επιδόσεις, αλλα δίχως υπολογιστή on board, δε. Δηλαδή αρνείσαι το λογισμικό που κουμαντάρει και ελέγχει όλες τις λειτουργίες του οχήματος, κάνοντας το έτσι αξιόπιστο και ασφαλές.

Τι συμβαίνει όμως με εκείνους τους σταθμούς που έχουν επιλέξει να χρησιμοποιούν scheduling software? (και μουσικές έρευνες με εταιρίες στις οποίες θα αναφερθούμε σε άλλο άρθρο εκτενώς).

Αυτοί είναι οι σταθμοί, που, στην συντριπτική τους πλειοψηφία σαρώνουν στις μετρήσεις, σε σχέση με τους υπόλοιπους, που προτιμούν τον παραγωγό να παίζει ότι θέλει η να παίζει περίπου στο στυλ του σταθμού. Άραγε ποιος δημιουργεί τελικά αυτό το «στυλ» του σταθμού – λέγε με ταυτότητα η format?

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι είσαι ένας ραδιοφωνικός παραγωγός και σου έχει τύχει να βιώσεις μια ερωτική απογοήτευση που σε έχει ρίξει στα πατώματα. Για να ξεσπάσεις λοιπόν ακούς όλα τα καταθλιπτικά τραγούδια που διαθέτεις στη δισκοθήκη σου.

Φαντάσου τώρα τι θα συμβεί άν εσύ, ως ραδιοφωνικός παραγωγός, αποφασίσεις να παίξεις και στον σταθμό που εργάζεσαι όλα τα καταθλιπτικά τράγούδια που ΕΣΕΝΑ σε «συγκινούν» εκείνη τη στιγμή.

Το πιο πιθανό είναι οι ακροατές σου στο αυτοκίνητο τους, να πέσουν και εκείνοι σε κατάθλιψη και να πέσουν μετα – χτυπα ξύλο – στην πρώτη κολώνα που θα βρεθεί μπροστά τους. Εσύ βεβαια, που σαν παραγωγός βιώνεις το δράμα της ερωτικής σου απογοήτευσης θα θέλεις να το μεταδώσεις κιόλας και θα ξεδώσεις, ενω έκεινοι, θα ενδώσουν λίγο αργότερα στο περιβάλλον του πιο κοντινού νοσοκομείου.

Σουρεαλιστικό? Καθόλου. 78% των ακροατών ενός ραδιοφωνικού σταθμού επιλέγουν το αγαπημένο τους ραδιόφωνο διότι θα ακούσουν κάτι που θα τους φτιάξει το κέφι και την διάθεση άμεσα σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα. Και η κατάθλιψη σου ερωτευμένε παραγωγέ ΔΕΝ θα τους φτιάξει την διάθεση. Άσε που ένας ακροατής θέλει μόλις ανοίξει το ραδιόφωνο του να μπορεί ΑΜΕΣΩΣ να ακούσει αυτό που του αρέσει. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟ ΤΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ.

Είναι περιττό να εξηγήσει κανείς γιατί ένα « άψυχο» λογισμικό δεν θα υποπέσει ποτέ σε τέτοιου είδους  «συναισθηματικές» καταστάσεις . Εκτός και εαν το προγραμματίσεις επι τουτου να το κάνει φυσικά, με τα ανάλογα τραγούδια, άλλο αυτό.

Το playlist είναι το ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ στον αέρα του σταθμού από τον προγραμματισμό ενός scheduling software και έχει μόνο ένα σκοπό. Την άρτια, γρήγορη δημιουργία της ταυτότητας του σταθμού και φυσικά του μουσικού προφίλ του. Πιο απλά, προγραμματίζεις τι ακριβώς θα ακουστεί για να διασφαλίσεις ότι θα το ακούσει σίγουρα ο ακροατής σου.

Ειδικότερα, χρησιμοποώντας ένα scheduling software ορίζεις εύκολα και γρήγορα το πώς ΑΚΡΙΒΩΣ θέλεις να ακούγεται ο σταθμός στους ακροατές σου όλο το 24ωρο. Εύκολα γρήγορα και με τα λιγότερα πιθανά λάθη.

Ας υποθέσουμε ότι έχεις στον αέρα 12 παραγωγούς ραδιοφώνου, και όλοι τους καλούνται να επιλέξουν εκείνοι αυτό που επιτάσσει το format του σταθμού. Επιπλεόν θέλεις και να είσαι και διασφαλισμένος ότι όλοι τους θα συνεννοούνται μεταξύ τους κάθε μέρα, κάθε ώρα, για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να παίζει ο σταθμός.

Άστο καλύτερα, παίξε Τζόκερ. Κι αν σου κάτσει? Ναι, αυτό μπορεί και να σου κάτσει. Αλλα να σου κάτσει στον αέρα να συνδιαστούν 12 άνθρωποι με διαφορετικό χαρακτήρα και γούστα, να επιλέγουν σωστά την μουσική με στόχο την ομογένεια του ταυτότητας του σταθμού σου, αυτό δεν θα σου κάτσει. Και όταν έρθουν αργότερα οι χαμηλές μετρήσεις επειδή οι ακροατές προτίμησαν ένα άλλο ανταγωνιστικό σταθμό που έχει playlist με software, τότε την έκατσες.

Πρέπει να γίνει αντιληπτό σε όσους δεν μπορούν η δεν θέλουν να το κατανοήσουν, ότι το playlist δεν έχει δημιουργηθεί για να την «σπάσει» ο σταθμός στους παραγωγούς του, αλλα για να αποκτήσει ο σταθμός άμεσα μια μουσική ταυτότητα ΚΑΙ ΜΕ ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ.

Επίσης η δουλειά των «παραγωγών» του σταθμού, πρέπει να είναι ως έξυπνοι παρουσιαστές, διασκεδαστές / entertainer, με έξυπνα σχόλια, με ωραίες φωνές προφανώς και τελικά, να ψυχαγωγούν τους ακροατές και οι παρουσιαστές ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΩΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΙ.

Το ραδιόφωνο είναι ραδιο + φωνή. Την φωνή των παρουσιαστών. Το στυλ τους, ο χαρακτήρας τους, η οικεία φωνή τους, πρέπει να αποτελούν την ψυχαγωγία των ακροατών σου. Επίσης καλούνται να αναδείξουν στους ακροατές όσο μπορούν καλύτερα το playlist του σταθμού πείθοντας όποιον ακούει, ότι αυτός ο μουσικός σταθμός παίζει την ιδανική μουσική για τον ακροατή του.

Συνεπώς παραγωγοί / παρουσιαστές και playlist πάνε ΟΛΑ μαζί πακέτο. Για το σπίτι.